Beleid overheid stigmatiseert allochtonen

Al jarenlang etaleren regeringen de allochtonen - legalen en illegalen - als achterstandsgroepen. Het ene beleid is op het andere gestapeld voor de 'achterstandsgroepen' in ons land. Wat zegt zo'n term de gemiddelde burger? Niet zoveel, maar in elk geval dat het gaat om mensen die achterstand hebben. En wat zijn in de Nederlandse samenleving mensen waarop dit stempel wordt gedrukt? De burgers die niet zo goed mee kunnen komen, die achterlopen en soms ook wel wat achterlijk zijn.

Zo is het gekomen dat men mensen uit andere, nagenoeg onbekende, culturen is gaan zien als minder, geheel en al omdat zij op essentiele en ook op niet zo heel wezenlijke punten afwijken van de gemiddelde Nederlander. Wat daarvan de gevolgen zijn, wordt iedereen duidelijk die een school met veel allochtone kinderen binnenkomt of die een werkgever zich hoort afvragen “wat je toch in godsnaam aan moet met de mensen uit die achterstandsgroepen”.

Het is de overheid die door een jarenlang verkeerd beleid een beeld van etnische minderheden heeft gecreeerd dat funest uitwerkt in de maatschappij. Wat is er eigenlijk aan de hand met een allochtoon die zich niet zo gedraagt als een Nederlander? Loopt die man of vrouw achter? Nee, hij of zij is anders. Wat mankeert er aan een Turks of Marokkaans kind dat thuis niet zo de kans heeft gekregen om met een balpen te tekenen? Is dat kind achter? Nee, het verschilt van een Nederlands kind dat van de ouders heeft geleerd hoe je met zo'n pen mooie lijntjes kunt trekken of leuke lettertjes schrijven.

Er is onderscheid tussen achterstand en verschil. Het al of niet toepassen van gebruiken vloeit bij elke mens voort uit de cultuur waarin hij opgroeit en zich ontwikkelt. Zo gezien kan de ene mens nooit op de andere achterlopen omdat zij uit verschillende culturen komen. Natuurlijk kan het wel zo zijn, dat mensen in bepaalde culturen, willen ze maatschappelijk staande blijven, meer kennis moeten verwerven dan in andere.

Deze filosofie even latende voor wat ze is, moet duidelijk zijn dat de aanzienlijke werkloosheid onder allochtonen voor een belangrijk deel voortkomt uit het door werkgevers a priori afwijzen van mensen uit de groepen allochtonen. Zij zijn immers als mensen met achterstand gestigmatiseerd door de overheid. En van achterlopers moeten we niets hebben, zeggen de werkgevers natuurlijk.

En hoe zit het dan met hun gebrek aan kennis zoals in vele publikaties over werkgelegenheid wordt beweerd? Hoe kan een kind het verschil van denken in de eigen, aangeboren taal overbruggen als leerkrachten niet weten hoe zij allochtone leerlingen de taal moeten bijbrengen van het land waar zij wonen en waarschijnlijk hun leven zullen slijten. O ja, het wordt nu van de daken geschreeuwd dat leerkrachten alles moeten weten van NT2. Maar dat gekrijs komt wel enkele tientallen jaren te laat. Dit niet aanpassen van het onderwijs aan allochtonen draagt er schuld aan dat velen van hen in een later stadium nauwelijks verder kwamen (en komen) dan een stukje voortgezet onderwijs.

Het doet vreemd aan als politici ach en wee roepen over een ernstig maatschappelijk verschijnsel dat zij zelf hebben opgeroepen. Namelijk de segregatie die mensen tekent alsof ze tweederangs burgers zijn en die daardoor in ellende afzakken naar minder dan tweederangs. Dat er uit die groepen inmiddels 434 Turken en 274 Marokkanen zijn voortgekomen die een universiteit bezoeken, daar hoor je niemand over. Deze aantallen zijn weliswaar nog gering maar zij laten zien, dat er in die groepen toch ook mensen zijn die 'hogerop' komen.

Wat wordt er nu gedaan? Je zou verwachten dat na al het mistasten met het minderhedenbeleid de afgelopen jaren, het zo langzamerhand wel eens zou gaan dagen. Daarvan blijkt echter niets. De ontwrichting en machteloosheid wordt almaar groter, zoals blijkt uit de initiatieven van de politiecorpsen in de grote steden die min of meer op hun eigen houtje met politiewachten zijn begonnen, voor een niet gering deel om mensen te beschermen tegen criminele allochtonen. Dit gebeurt terwijl er uitgebreide positieve actieplannen door de ministeries van binnenlandse zaken en justitie zijn opgesteld, om door het aantrekken van allochtonen de problemen van een multi-etnische samenleving beter de baas te kunnen. De plannen van Beerenhout, waarin ontspoorde allochtonen moeten worden 'opgevoed' door militairen vormen wel het summum van ontwrichting. Bij deze man moeten de stoppen van de sociale vernieuwing totaal zijn doorgeslagen.

Zoals al opgemerkt: de politiek speelt met vuur door de positie van groepen minderheden te bestempelen als uitlopend op criminaliteit. Alle geruststellende opmerkingen in artikelen in onder andere NRC Handelsblad van 22 juni nemen de vrees voor wat er voort kan komen uit wat zich politiek afspeelt niet weg. Dat er onder allochtonen criminelen zijn, valt niet te ontkennen, zoals deze ook in de 'beste Nederlandse milieus' voorkomen.

Het gaat echter niet aan dat in een maatschappij waarin wetten aan de scholen voorschrijven, dat zij kinderen moeten opvoeden in de sfeer van de multi-culturele samenleving, politici de segregatie aanhangen door die samenleving op te delen in Nederlanders en mensen met achterstanden. Een multi-etnische of een multi-culturele samenleving moet zijn gebaseerd op gelijkheid in de erkenning van het verschil tussen mensen. De beeldvorming die de overheid heeft bewerkstelligd en waarin zij nog steeds volhardt, stigmatiseert allochtonen voor generaties en veroorzaakt dat autochtonen de schrik om het hart slaat als ze met mensen uit deze groepen worden geconfronteerd.