'Zalmvloot in Stille Oceaan op punt van instorten'; Diepzeevisserij Japan gehalveerd

TOKYO, 1 AUG. De eens zo bloeiende overzeese vissersvloot van Japan is op weg naar de ondergang onder druk van het internationale streven naar een strenger beleid ter bescherming van de visvoorraad.

Volgens de laatste statistieken van het ministerie van landbouw en visserij had Japan 70.200 diepzeevissers in 1990, precies de helft van het aantal van tien jaar geleden. Het aantal neemt nog steeds af.

“Ik zie geen enkele hoop voor degenen die bij de overzeese visserij blijven”, zegt een afgevaardigde van de vissers in Kushiro, de grootste vissershaven van Japan.

De zalmvloot van Japan in de noordelijke Stille Oceaan staat op instorten, aldus een topambtenaar van het ministerie van landbouw en visserij.

Japan, de Verenigde Staten, Canada en de Sovjet Unie werden het op 27 juni eens over het instellen van een verbod op de zalmvisserij in volle zee in de noordelijke Stille Oceaan vanaf 1992, om de zalmvoorraden te beschermen die worden gekweekt in de rivieren van die landen en daar - na een verblijf van enkele jaren in zee - terugkeren.

“Het betekent in feite dat de Amerikanen, de Sovjets en de Canadezen zeker willen stellen dat de zalm terugkomt naar hun rivieren en niet in open zee door de Japanse boten wordt gevangen”, zegt de regeringsambtenaar. Er wordt alleen door de Japanse vloot op zalm gevist in de open oceaan terwijl de andere landen in de kustwateren vissen.

Het grootste deel van de ongeveer 2100 zalmvissers zal werkloos worden als er niet langer meer kan worden gevist in de 200-mijlszones buiten de kusten van de Verenigde Staten, Canada en de Sovjet-Unie, zo zegt deze regeringsambtenaar.

“Het maakt me kwaad als ik denk aan het levensonderhoud van hun gezinnen”, zegt Daiichi Misawa van de federatie van de Japanse zalmvisserijbonden. “Hoe moeten we na 1992 in ons onderhoud voorzien?”

De volgende categorieen die zullen worden getroffen, zijn waarschijnlijk de vissers die met de trawlers vissen en de veel bekritiseerde sleepnetvloten in de Bering Zee. De Verenigde Staten en de Sovjet-Unie volgen een confrontatie-politiek gericht tegen de Japanse visserij op kabeljauw, zalm en andere vis in de Bering Zee, aldus de ambtenaar van het ministerie.

Milieugroepen dringen steeds sterker aan op een verbod op de sleepnetten - bijgenaamd de “muren des doods” - omdat de 50 kilometer lange netten miljoenen vissen, zoals dolfijnen, haaien en andere zeedieren insluiten. De sleepnetten zijn verboden in de zuidelijke Stille Oceaan en de Verenigde Naties hebben een resolutie aangenomen die oproept tot een wereldwijd moratorium dat begint in juni 1992.

Milieugroepen uit Canada, de VS en de Sovjet-Unie hebben het feit dat de visvoorraad in hun kustwateren is geslonken toegeschreven aan het overbevissen van de open zee, zegt een andere ambtenaar van het ministerie van visserij. Er was geen wetenschappelijke grond voor de eis en geen bewijs dat de Japanners in de open zee te veel vis vingen, zegt hij.

De Japanse vissers zeggen dat hun regering niet genoeg weerstand biedt aan de buitenlandse druk, die zij zien als protectionisme in plaats van een wens om de visvoorraad te beschermen.

“Ik denk niet dat de Japanse regering van plan is strijd te voeren tegen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie over de visserij”, zegt de afgevaardigde van de vissers uit Kushiro. “Het aantal vissers zal nog meer afnemen als de Japanse regering blijft toegeven aan de escalerende protectionistische druk op de visgebieden”, zegt hij.

Regeringsambtenaren zeggen dat de autoriteiten bezig zijn om een manier te zoeken om de werkloze vissers te helpen en dat zij proberen joint ventures op te zetten in buitenlandse 200-mijlszones.

Misawa van de Federation of Japan Salmon Fisheries zegt dat de regering een te slap standpunt heeft ingenomen ten opzichte van de buitenlandse druk omdat Japan al toegang had tot een aantal van de rijkste wateren ter wereld in zijn eigen 200-mijlszone.

Ook werd er, hoewel buitenlandse vissers nu misschien de meeste vis vangen in hun eigen 200-mijlszones, een toenemende hoeveelheid van de vangst door Japanse bedrijven verwerkt en naar Japan gezonden. “Ik zie met gemengde gevoelens de overvloed aan vis op de markt. Het betekent dat Japan niet langer onze vissersvloot nodig heeft”, aldus Misawa. (Reuter)