'De roos Jeruzalem mag niet geplukt'

JERUZALEM, 1 AUG. “Jeruzalem is als een roos. Niemand heeft het recht haar voor zichzelf te plukken. Iederen heeft het recht aan haar te ruiken.”

In deze poetische bewoordingen gaf gisteren Radwan Abu Ayyash, een vooraanstaande Palestijnse persoonlijkheid, zijn visie op een mogelijke oplossing voor de problematiek rondom Jeruzalem. “Wij zijn voor gedeelde Palestijns-Israelische soevereiniteit over verenigd Jeruzalem. Twee stadsbesturen, een stad. Israelische soevereiniteit over Oost-Jeruzalem is voor de Palestijnen volstrekt onaanvaardbaar. Jeruzalem is ons hart. Zonder hart kan het Palestijnse lichaam niet leven. De Israelische annexatie van Oost-Jeruzalem (in juni 1967) erkennen we niet. Hoe kunnen we de moskeeen en de grafkerk van Christus aan Israel uitleveren?”

Radwan Abu Ayyash zet zijn woorden nog meer kracht bij: “Jeruzalem is voor ons belangrijker dan vrede. Jeruzalem is onze geschiedenis, Jeruzalem is onze godsdienst, Jeruzalem is onze cultuur”.

De Israelische voorwaarde - door de VS gesteund - dat geen Palestijnse vertegenwoordiger uit Oost-Jeruzalem in de Palestijnse delegatie naar de in oktober te houden vredesconferentie wordt opgenomen, is voor Radwan Abu Ayyash het overduidelijke bewijs dat er opnieuw sprake is van een samenzwering tegen de nationale aspiraties van de Palestijnen waaraan ook de Arabische landen hun handen vuil maken. “We weten dat de vredesconferentie geen ander doel heeft dan het sluiten van een Israelisch-Syrische vrede. Er wordt een nieuwe versie van de akkoorden van Camp David bekonkeld op rekening van onze rechten.”

Pag. 5

'Jeruzalem is een roos'

Dat is volgens Radwan Abu Ayyash en veel andere Palestijnse intellectuelen in Oost-Jeruzalem de reden waarom Israels premier Yitzhak Shamir zich zo hardnekkig verzet tegen opneming van een Palestijn uit Oost-Jeruzalem in de Palestijnse delegatie. “Het is een handige manier om de Palestijnen buiten het vredesproces te houden. Shamir weet dat wij zonder Jeruzalem geen stap kunnen en willen verzetten. Hij heeft voor ons met Amerikaanse steun een valstrik opgezet waar we niet omheen kunnen.”

Maar achter deze retoriek leeft bij veel Palestijnen in Oost-Jeruzalem en in de bezette gebieden nu toch de wil zich niet door Shamir te laten overbluffen. Er zijn Palestijnen die zeggen dat de Palestijnen onder geen enkele voorwaarde de vredestrein mogen missen die op het punt staat te vertrekken.

“Waarom van een Oostjeruzalemse vertegenwoordiger in de Palestijnse delegatie een halszaak maken”, vroeg een Palestijn, die anoniem wenst te blijven, zich gisteren af. “Kan een Palestijn van de Westelijke Jordaanoever of uit de Gazastrook, die voor Israel wel als onderhandelaar aanvaardbaar is, de kwestie Jeruzalem tijdens de onderhandelingen niet aansnijden? We moeten nu pragmatisch zijn en ons niet door ideologie en sentimenten laten verblinden. Anders komen we in de achterhoede van het vredesproces terecht en worden we op dezelfde manier vergeten als tijdens de Israelisch-Egyptische vredesonderhandelingen het geval was.”

Volgens Palestijnse bronnen in Jeruzalem is er onder de Palestijnen een fel debat uitgebroken over het in te nemen standpunt en over de politieke signalen die moeten worden gezonden naar het PLO-hoofdkwartier in Tunis, waar de beslissingen over Palestijnse concessies zullen vallen.

Het Verenigd Commando van de intifadah heeft gisteren in pamflet nummer 73 het vredesproces als “een samenzwering tegen ons volk” veroordeeld. De Palestijnse bevolking wordt erin opgeroepen deze samenzwering “het hoofd te bieden”.

“De VS zijn er via Baker op uit het Midden-Oosten te overheersen en zij buiten de Arabische ineenstorting (de nederlaag van Irak) uit om de normalisering van de betrekkingen tussen de Arabische landen en de zionistische entiteit door te drukken”, is een van de belangrijkste zinnen in dit pamflet. Dat Israel in deze Palestijnse terminologie opeens weer de “zionistische entiteit” is geworden, is kenmerkend voor de frustraties in het Palestijnse kamp over de huidige ontwikkelingen in het Midden-Oosten.