Rijssel

Het betoog van de heer Van der Goes van Naters (NRC Handelsblad 21 juni) is slechts ten dele juist. In Latijnse oorkonden (sedert 1200) is altijd sprake van Insula (niet Isola! eiland). De Franse vorm Lille komt het eerst voor in 1271. Daar de taalgrens juist langs de rand van het kalkplateau liep waar Rijssel aan lag was er uiteraard een Nederlandse nevenvorm die in de Middeleeuwen natuurlijk een i-klank had die later tot ij is gediphtongeerd. Een y grec is een humanistische uitvinding die hier niet aan de orde is.

De oude ij was een dubbele i geljk de aa en de oo, ongeacht de klankwaarde. De spelling met twee s-en is onmisbaar om een uitspraak als z te vermijden. Maar waarom uitsluitend de officiele Franse vorm gebruiken? Onder historici is de naam Rijssel algemeen gebruikt en die te vermijden lijkt mij bovendien uiterst onhoffelijk jegens onze Nederlands sprekende vrienden uit Belgie en Noord-Frankrijk.