'Niet spelers maar banen zijn heilig'

LONDEN, 27 JUNI. Het was gisteren een wat mistroostig groepje van overwegend miljonairs in spe dat de players-lounge op Wimbledon bevolkte. Voornamelijk modale spelers en speelsters en hun omvangrijke aanhang, hing landerig rond, wachtend op droog weer. “Iedereen kan hier ook maar binnen. Te veel bobo's, vaders, moeders, zodat iedere privacy voor de spelers om zich goed op een wedstrijd voor te bereiden hier ontbreekt”, bromde Auke Dijkstra, coach van Manon Bollegraf, de enige Nederlandste speelster, die gisteren tussen de overvloedige buien door het geluk had dat zij nog een wedstrijd kon uitspelen.

John Curry, president van de All England Club, vergeleek Wimbledon vorig jaar bij zijn aanstelling met 'het genieten van een voortreffelijke cognac'. Maar de door de miserabele weersomstandigheden moedeloos geworden tennisacteurs reageren er op als een murw gebeukt groepje leden van de blauwe knoop. Bollegraf stond met 6-4, 4-3 en 0-15 op eigen service voor tegen de Engelse Virginia Humphreys toen het opnieuw begon te regenen. Binnen hooguit tien minuten had de Ermelose daardoor de partij kunnen uitspelen. “Hier zijn echter niet de spelers heilig maar de banen”, ventileerde Dijkstra nogmaals zijn ongenoegen. “Het regende in de slotfase van Manons partij nauwelijks, maar wanneer er twee druppels vallen dan gaan de zeilen al weer over het gras.” Bollegraf, die in Eastbourne geblesseerd was, heeft door de regen niet kunnen trainen en in totaal nu anderhalf uur op gras gestaan. De tweede ronde komt de Nederlandse opnieuw uit tegen een Britse speelster, Jo Durie. Het British empire mag inmiddels van zijn vroegere luisterrijke glorie zijn ontdaan, de zeeen ook al niet meer beheersen, die veranderingen zijn aan Wimbledon dan toch grotendeels voorbij gegaan. Het toernooi loopt inmiddels 134 wedstrijden achter op het schema. Niettemin kijkt Peter Jackson, lid van het All England Comite, de vragensteller die wil weten of het onder deze omstandigheden niet gewenst is dat ook de eerste zondag, waarop normaal niet wordt gespeeld op Wimbledon, benut wordt, aan met een gezicht of de man stapelgek geworden is. Gegoocheld wordt vervolgens met wat cijfers. Meteorologisch was ook 1985 een rampjaar, waarin de eerste drie dagen nog minder wedstrijden werden afgewerkt dan het aantal van 46 dit jaar. Maar een verplaatsing van de finale van de zondag naar de maandag bleek toen niet eens nodig. In 1922 eindigde Wimbledon zelfs pas op de derde donderdag, vier dagen later dan normaal. Of de huidige, verwende generatie multi-miljonairs zich echter ook zo gedwee zal laten leiden door deze weer-terreur waaraan de amateurs van weleer zich blijkbaar zonder morren onderwierpen, valt ernstig te betwijfelen. Maar referee Alan Mills weet te vertellen: “Vooral van de topspelers krijg ik een enorme medewerking. Zij weten dat het niemands schuld is. Bij ATP-toernooien kunnen de spelers volgens de reglementen niet meer dan een dag langer na de officiele afloop van het toernooi worden vastgehouden. Die regel geldt niet voor Grand-Slamtoernooien. Daarin kunnen we in wezen onbeperkt over de spelers beschikken.” Dat de arrogantie bijna van een dergelijke uitspraak afdruipt merkt Mills blijkbaar niet eens. Het is nu eenmaal de gangbare manier van zaken doen op Wimbledon, waar je voor iedere ingang in ieder gebouw zo ongeveer over een apart pasje dient te beschikken, die zo is ingeburgerd dat het met een normale maatschappelijke ontwikkeling nog nauwelijks iets van doen lijkt te hebben. Afgelopen maandag verregende op Lords de crickethappening in Groot-Brittanie van het seizoen, de wedstrijd tussen Engeland en de West-Indies. De cricketbond (MCC) toonde zich echter niet te beroerd om 400.000 pond sterling uit te keren om daarmee de 28.000 toeschouwers hun toegangsgeld terug te geven. Maar op Wimbledon konden de bezoekers toeschouwers (recette 350.000 pond), naar hun geld fluiten. “Het is natuurlijk erg sneu en frustrerend dat mensen die kaarten hebben om Wimbledon een dag te bezoeken, de hele dag onder hun paraplu zitten”, zegt Peter Jackson zonder een spier te vertrekken. “Zij krijgen volgend jaar voorrang bij het kopen van nieuwe kaartjes.”