Atoomproeven, spiesbokken en een Japanse visafslag

Voyager, the world of National Geographic. Ned.2 23.20-0.05u.

Geheel aan het einde van de avond, in de zekerheid dat de kijkcijfers er niet door beschadigd raken, zendt Veronica de 26-delige serie Voyager uit, The World of National Geographic. Het is een serie die al op verscheidene buitenlandse netten te zien is geweest en die ook nu nog op de BBC loopt. Voyager is de videovertolking van National Geographic Magazine, misschien niet letterlijk, maar in iedere geval wat onderwerp betreft: natuur, demografie en af en toe de maatschappelijke gevolgen van nieuwe technieken, een soort mondiaal 'Van gewest tot gewest', maar met een typisch Amerikaanse formule. Net zoals de redacteuren van National Geographic Magazine niet rusten voordat hun fotografen precies die exemplarische foto hebben gemaakt van een vissersdorpje dat door de grote industrie wordt weggedrukt (manke visser voor hutje op het strand die netten aan het boeten is, gedroogde visjes aan een lijntje onder het afdakje, jonge moeder met glanzende ogen en baby op de arm, met op de achtergrond het dreigende fabriekscomplex, bulldozers en vrachtwagens waarop jonge onverschillige kerels met kleurige helmen), zo hebben ook de samenstellers van Voyager niet gerust voordat ze precies die beelden kunnen tonen die de sfeer tekenen, wat actie geven en precies aansluiten op het volgende beeld. Net zoals het magazine geeft Voyager in zijn bondigheid een redelijke indruk, maar is zeker niet diepgravend. Opmerkelijk is de neutraliteit waar de National Geographic Society het patent op heeft: hoewel de programma's gaan over maatschappelijke ontwikkelingen en aantasting van natuur en milieu, wordt iedere politieke stellingname vermeden. Redt de aarde, maar geen gironummer. De eerste aflevering gaat over een zeer grote visafslag in Japan waar jaarlijks 1,15 miljard kilo vis wordt verhandeld (Veronica zelf heeft het hardnekkig over een vismarkt, hoewel de commentaarstem erbij zegt dat slechts handelaren met vergunning worden toegelaten). Dit is een beetje een saai onderdeel. Tweehonderd soorten vis, met als belangrijkste soort tonijn, geven kleurrijke beelden, maar na tien minuten geloof ik wel dat er erg veel vis verhandeld wordt. Ook een beetje obligaat is de herintroductie van de onyx of spiesbok, een gazelle-achtige uit de Arabische woestijn die door overbejaging op het punt van uitsterven stond. Amerikaanse biologen doen hun best om dit schitterende dier te behouden. Zeer de moeite waard is het onderdeel over Bikini, het atol in de Marshall-groep in de Pacific dat werd gebruikt voor twee generaties Amerikaanse atoomproeven. De bewoners van Bikini - ik heb me altijd afgevraagd wat het verband is tussen de naam van het eiland en het badkostuum - werden van eiland naar eiland gesleept en leven nu nog van blikjes en subsidiedollars. Aangrijpend archiefmateriaal van de atoomproeven. Alleen daarom is het afstemmen van de videorecorder de moeite waard.