Rugby'ers dragen reclame

Met ingang van de volgende competitie mogen de rugbyclubs in Nederland gebruik maken van shirtreclame. De slechte financiele situatie van de verenigingen heeft hen daartoe gedwongen. Reeds driemaal in de afgelopen jaren werd het voorstel van de bond verworpen. Tijdens de algemene vergadering van afgelopen zaterdag gingen de clubvertegenwoordigers unaniem akkoord; hoewel AAC uit Amsterdam en HRC uit Den Haag voor de stemming er op wezen dat de reclame kan bijdragen tot verloedering, zoals bij voetballen en wielrennen. Vice-voorzitter W.R. Uithof van de rugbybond: “We hanteren de normen van de media-wet van WVC, waarin onder andere staat dat bij televisie-uitzendingen slechts drie namen tegelijk zichtbaar mogen zijn. Reclame mag op voor- en achterkant van het shirt, op de broek en op de kousen.”

Zijn er internationale richtlijnen?

De Rugby League, het professionele rugby dat met 13-tallen wordt gespeeld, kent volop shirtreclame. Het rugby van de Rugby Union, met 15-tallen zoals wij dat doen, is voor 100 procent amateur. Volgens de International Board van de Rugby Union mag het reclame-opschrift slechts 81 vierkante centimeter groot zijn. Clubs mogen dat dragen, bij landenteams mag geen enkele relametekst op het tenue.

Bestaat shirtreclame in andere rugbynaties?

Spanjke, Portugal en Italie hebben hun eigen reclameregels. In de International Board hebben de vertegenwoordigers van de elf aangesloten landen al regelmatig gediscussieerd over het invoeren van de profstatus van clubs en spelers. Er is een kans dat de Board ons ter verantwoording roept, maar wij hebben goede argumenten om shirtreclame in te voeren.

Staan de sponsors in de rij?

Veel verenigingen hebben al regelmatig contacten gehad met kandidaat-sponsors. Maar de bedrijven haakten snel af toen ze vernamen dat de reclametekst slecht 81 vierkante centimeter groot mag zijn. Met de opschriften volgens WVC-normen wordt het aantrekkelijker. Nu moeten onze rugbywedstrijden nog op de televisie komen.