Opname ballet Romeo en Julia abrupt en pathetisch

Romeo en Julia, ballet in drie aktes, choreografie Rudi van Dantzig. Zaterdag Ned.3: 20.00-22.30 uur.

Deze zomer treedt de choreograaf Rudi van Dantzig af als artistiek leider van Het Nationale Ballet. Sinds 1968 heeft hij die functie vervuld, een reden voor de NOS om in de laatste week van juni aandacht te besteden aan Van Dantzig en enkele van z werken. Vanavond is er de integrale uitzending van zijn avondvullend ballet Romeo en Julia met Barry Watt en Jane Lord in de hoofdrollen.

In de Italiaanse stad Verona kan men de (vermeende) graftombe bezoeken van Julia Capoletti en het balkon zien waartegen de stoutmoedige Romeo Montecchi klom om er zijn geliefde te omarmen. Shakespeare's romantische tragedie over de noodlottige liefde en de zelfdoding van twee kinderen - zijn Julia is bijnartien jaar - uit rivaliserende families ontroert nog steeds.

Over de hele wereld is door beroemde choreografen het bekende Shakespeare-verhaal in danstaal omgezet. Zo maakten onder anderen Sir Frederick Ashton (1955) en Kenneth McMillan (1965) hun versie in Londen, John Cranko in Stuttgart (1962) en in Buenos Aires Oscar Araiz (1970). Maar de eerste balletproduktie van Romeo en Julia op muziek van Sergej Prokofjev vond plaats in Leningrad bij het Kirov Ballet in de choreografie van Leonid Lavrovsky (1940).(Lavrovsky's choreografie is na de Tweede Wereldoorlog herzien en opnieuw uitgebracht door het Bolshoi Ballet in Moskou met de prima ballerina assoluta Galina Ulanova en Konstantin Sergejev in de titelrollen. Een reprise van deze produktie ging in 1959 op wereldtournee en werd door Rudi van Dantzig in Brussel gezien. Hij zegt sterk door Lavrovsky te zijn benvloed bij het maken van zijn Romeo en Julia (1967).

In vroegere jaren is Van Dantzigs interpretatie bejubeld, evenals de aangepaste e in de piste van Theater Carre (1984). De recente reprise, die door de NOS tijdens een zaaluitvoering in het Haagse Danstheater is opgenomen, werd kritischer ontvangen. De Italiaanse vrolijkheid zou vervangen zijn door de wrangheid van het Midden-Oosten (Trouw) terwijl volgens deze krant “Romeo en Julia dwalen door het donker”.

De recensenten hebben gelijk. Op het scherm is het contrast tussen licht en schaduw te hard. Het beeld is onrusoor abrupte wisselingen. Bij een totaalshot zijn de hoofdfiguren zoek. Wordt er ingezoomd, dan gaan armen en blikken pathetisch naar boven, alsof de dansers hulp verwachten uit de rand van het toestel. Het koddig bedoelde loopje van Julia's babbelzieke voedster deed voor mij de deur dicht. Ook zonder televisieregistratie had Van Dantzig in zijn produktie moeten snijden.