Laat thuisblijvers niet doodlopen

Wanneer de ijdele veronderstelling zo beneden, zo boven juist blijkt en niet-aardse sferen ook de ik-tijd kennen, heeft iedereen na zijn dood een liefst in de wet vastgelegd recht op een eigen hemel. God en zijn staf kunnen zicn weer bezig houden met de belangrijke grote lijnen, zoals het slechte zomerweer in ons land.

Met zo'n ijl volkstuintje in het verschiet heeft overlijden iets weg van op vacantie gaan en de uitvaartverzorger lijkt op een stemmig last minute reisbureau dat nooit boekingen en reizen annuleert. Is dat een navrante vergelijking? Wat moet je dan denken van de uitvaartvereniging DELA die in haar mine voor leden Kroniek komt met voordelige aanbiedingen van picknick-mandjes, strandlakens, koffers, cross-fietsen en exclusieve sfeervolle schilderijen. Zijn die dan niet bedoeld om een lange vacantietijd te doden?

De thuisblijvers zijn zelden in vacantiestemming. Uit onderzoeken van bij voorbeeld notarissen en ervaringen van de Stichting Welzijnsbevordering Weduwen en Weduwnaars (WWW) blijkt dat in veel meer dan de helft van de huishoudens de (financiele) gevolgen vat laatste uitstapje van een van de partners nauwelijks van te voren zijn overdacht en geregeld. Nabestaanden worden nogal eens aan hun lot overgelaten.

Volgens de op eigen bescheiden financiele kracht draaiende stichting WWW (Postbus 18, 6665 ZG Driel), die mensen op allerlei manieren aan wil sporen tot het nemen van preventieve maatregelen, zijn er meerdere oorzaken voor dat verzuim. Een heel bekende is de angst voor de dood, een slapende hond, die je vo niet moet wekken door er openlijk over te praten. En verder onwetendheid met de gevolgen van een overlijden. Een bekende: doodgaan is iets voor de buren. Wij niet. Misschien later. Ook notarisvrees - de kosten, dat streepjespak en 'hij wil alles van je weten' - draagt evenmin bij aan het nemen van passende maatregelen.

Om treuzelaars op weg te helpen geeft de Stichting, opgericht in 1970, het boekje Belangrijke Informatie over Zekerheid uit; oplage inmiddels 377 duizend exemplaren. Echtparen, ouders, samenwonenden en alleenstaanden krijgen in het groene boekje van 50 pagina's adviezen over onder meer de volgende punten. Het samen bespreken van financiele zaken, verzekeringen (de juiste begunstigden), de correcte tenaamstelling van giro- en bankrekeningen, pensioenvoorzieningen en belastingzaken. Het belang van een testament. De taak van de (toeziende) voogdij. De noodzaak van een analyse van de financiele gevolgen. Wat je moet doen bij overlijden van man en-of vrouw. En het invullen vaet uitgebreide Persoonlijk Memorandum (van de stichting), een gids van allerlei relevante zaken voor achterblijvers.

Waar gaat het zakelijk gezien eigenlijk om wanneer een van de ouders overlijdt of beiden tegelijk? Dat hangt af van situatie in het gezin: leeftijd van en rolverdeling tussen de ouders, aantal en leeftijd van de kinderen, hoogte van en soort (salaris of beroep-zelfstandige) van het gezinsinkomen, bezittingen, schulden, toekplannen en dergelijke.

Overlijdt de kostwinner (man of vrouw) dan stopt korte tijd later de persoonlijke inkomensstroom en komt daarvoor in de plaats (naar men hoopt) een wettelijk en-of bedrijfspensioen of lijfrente, die samen als regel minder zijn dan het inkomen.

Overlijdt de niet-kostwinner, dan valt een belangrijke pijler van het gezin weg. Overlijden beide ouders tegelijk of kort na elkaar, dan blijft er voor de kinderen vaak niet meer over dan een sc wezenpensioen tot een bepaalde leeftijd.

Conclusie? Ouders moeten gewoon in leven blijven tot ze gemist kunnen worden, lijken veel ouders te denken. Maar het lot houdt geen rekening met dat soort onzinnige overwegingen. Dus moet je zorgen voor een ruime dekking van het risico.

De jaarpremie voor zo'n verzekering is niet hoog. Een vrouw van 30 jaar betaalt voor een looptijd van 20 jaar (de tijd dat de kinderen opgroeien) en een uitkering van 200 duizend gulden per jaar bijna 400 gulden. De premie voor een s iets hoger, een zwakker geslacht, en bedraagt iets meer dan 500 gulden.

Een dergelijke uitkering is een flinke steun in de rug, die de meest voorkomende uitgaven rond een sterfgeval op kan vangen. De looptijd van de verzekering is echter beperkt. Vindt het overlijden echter plaats nadat de verzekering is afgelopen, dan moeten de kosten, rond de 5.000 gulden, gedekt zijn door een eigen reservering of door een verzekering die een bedrag uitkeert of de hele begrafenis t, verzorgt, betaalt en alle hulp biedt, zoals de cooperatieve uitvaartvereniging DELA in Eindhoven en de uitvaartpolis van de OHRA in Arnhem.