Eerwaarde Bacon bestaat werkelijk

NEW YORK, 22 JUNI. Eerwaarde Bacon, de zwarte preker in Tom Wolfe's 'Het vreugdevuur der ijdelheden' onder de mantel van de historische verzoener Martin Luther King verdeeldheid zaait, bestaat werkelijk.

In het boek is hij een Harlemse sloppenkoning die financieel wel vaart bij het schuldgevoel van de blanke rijken aan de andere drie zijden van Central Park. Hij krijgt geld voor kindercreches die nooit worden opgericht. Uiteindelijk doen de antiracistische demonstraties van zijn organisatie de hoofdfiguuoy in de gevangenis belanden. McCoy was erbij, toen zijn vriendin in een Mercedes aan een zwarte straatrover probeerde te ontsnappen en hem per ongeluk aanreed. Als Bacon de vlammen aanwakkert, geholpen door de berichtgeving in de fictieve sensatiekrant City Lights, wordt McCoy tot gevangenisstraf veroordeeld.

De werkelijke Bacon is de 37-jarige zwarte dominee Al Sharpton, een gezette man met een luide stem. Hij wordt nog vervolgd wegens het ontduiken van inkomstenbelasting, nadat hij een rechtbankjurie was vrijgesproken van oplichting door middel van de liefdadigheidsinstelling National Youth Movement.

Na het uitkomen van Wolfes boek volgde het ene New Yorkse rassenschandaal op het andere. Sharpton steunde de zwarte Tawana Brawley, die een verkrachting door een blanke man aangaf. Vervolgens mobiliseerde Sharpton zwarte demonstraties tegen het bevooroordeelde New Yorkse justitie-apparaat dat geen verdachte kon vinden. leek een New Yorkse Croiset-affaire. Jaren later gaf ze toe dat ze de verkrachting verzonnen had als smoes voor haar vader, omdat ze te laat was thuis gekomen. Sharpton achtte de vervolging van zwarten die verdacht werden van verkrachting van een blanke vrouw ook als racistisch gemotiveerd. De meesten werden veroordeeld en volgens Sharpton onterecht.

Sharpton bemoeide zich niet alleen met fictieve gevallen maar ook met werkelijke racistische moor Die komen voor in een gemengde metropool die bijna de bevolking van Nederland heeft, maar dan vitaler en moorddadiger. In de blanke wijk Bensonhurst werd een zwarte jongen door een bende blanke jongens aangevallen en doodgeschoten. Daarop organiseerde Sharpton demonstratie na demonstratie door de wijk, waar de plaatselijke bevolking zeker niet milder van werd. De dader is inmiddels veroordeeld voor 32 jaar, medeplichtigen kregen tussen de vijf en een half en zestien jaar.

Het beeld dat Wolfe schetst van het New Yorkse justitiesysteem is nhaarscherp, een hopeloze wanorde. De verdachten zijn vrijwel allen zwart, de magistraten en advocaten bijna allen blank. Zwarten moeten het vaak zonder advocaat doen, zodat ze minder kans hebben.

Sharpton heeft inmiddels veel geloofwaardigheid verloren in New York, zelfs bij de media. Zijn pogingen om de “strijd” naar Engeland uit te breiden mislukten. De Britse pers maakte hem voor “buffoon” uit. Toen hij een demonstratie wilde organiseren in de New Yorkse wijk Atlantic Beacaar een zwarte jongen was neergeknuppeld door vier blanken, weigerden de plaatselijke zwarten mee te lopen. De zwarten, blanken, latino's en Aziaten in de buurt zeiden dat het geval een uitzondering was en dat ze het uitstekend met elkaar konden vinden. Er is de laatste maanden enige rust gekomen in de New Yorkse rassenspanningen. Volgens hoogleraar metropoolstudies Dan Walkowitz komen steeds meer mensen erachter dat het in het moderne New York niet langer gaat om een istisch conflict tussen tussen zwart en blank. De nieuwe, aanzwellende immigrantenstroom komt uit de hele wereld, Azie, de Carabische eilanden, Latijns-Amerika. Meer dan de helft van de New Yorkse bevolking is niet-blank en minderheid is niet langer synoniem voor “slachtoffer”.