1200 staartloze en gecastreerde schapen uit Australie veroorzaken godsdienstrel in Algerije; Varken in schaapskleren?

Wanneer is een schaap een islamitisch schaap? Duizenden Algerijnen voelen zich aan de vooravond van het islamitische Slachtfeest, dat vandaag wordt gevierd, onaangenaam door die vraag verrast. Het begon vorige week in het stadje Setif, tussen Algiers en Constantine. De islamitische geestelijkheid daar zich geconfronteerd met 1200 uit Australie aangevoerde schapen. “Niet om te vreten”, riepen zij boos. “De beesten zijn ontdaan van hun staart en bovendien zijn ze gecastreerd. Het is haram, door Allah verboden, ze als offerdier te gebruiken. Het eten van het vlees van deze schapen is even erg als het eten van varkensvlees.”

Het toch al met zijn islamitische identiteit worstelende Algerije heeft er sindsdien een stevige godsdienstrel bij. Schriftgeleerden sla elkaar om de oren met uitspraken van islamitische kerkvaders uit de Middeleeuwen. Radio, kranten en natuurlijk de televisie besteden volop aandacht aan het schaap. In de koffiehuizen en moskeeen van Algiers houden voor- en tegenstanders driftige betogen en het scheelt niet veel of zij gaan met elkaar op de vuist.

“Schapen, het zijn geen schapen!” riep een met vrome baardgroei uitgedoste klant van het koffiehuis van Abou Hocine aan de voet van de Algerijnse Kasb “Die Australische dieren zijn kruisingen tussen schapen en varkens. Dat is bewezen.” “Wat een onzin”, riep een Algerijnse kennis, zonder baard. “Dat kan helemaal niet, dat is biologisch onmogelijk.” “Voor God is niets onmogelijk”, riep de baarddrager en keek woest om zich heen. “Wie durft dat te ontkennen? Dat Australische schaap is een ongelovig schaap en er zit varkensbloed in.”

Omdat de islam zegt zich met alle terreinen van het bestaan bezig te houden, zeker op dit moment in Algiers, heefte affaire van het staart- en ballenloze schaap meteen een politieke en wetenschappelijke dimensie gekregen. Zo tonen voorstanders van het Australische schaap aan dat over de islamitische afstamming van het dier niet kan worden getwist. Beter nog, het Australische schaap blijkt een onvervalst Algerijns schaap te zijn. Samen met moslimse veroveraars van de stam der Bani Merien trok het via de Straat van Gibraltar Spanje binnen om vervolgens als Merino-schaap naar Australie te emigreren. “Het is een oernemend schaap om trots op te zijn en laat zien hoe goed Algerijnse produkten kunnen zijn als allerlei obscurantistische figuren zoals die van het 'Front Islamique du Salut' de vooruitgang hier niet tegenhielden”, stelde een commentator tevreden vast.

Die slag is dus gewonnen, maar hoe staat het met die afgesneden staart en dat castreren. Dat is een teer punt, niet alleen voor de schapen, maar ook voor de Algerijnse overheid. Die heeft voor 15 miljoen dollar 220.000 van dergJH)lijke dieren in Australie aangekocht om haar onderdanen tegen betaalbare prijzen van een offerschaap te voorzien. Eigenlijk moest dat een soort verkiezingscadeautje vormen, ware het niet dat die verkiezingen voor onbepaalde tijd zijn uitgesteld wegens rellen in Algiers. Misschien is dat maar goed ook. Want helemaal lekker zitten die ontbrekende ballen de overheid niet en het cadeau had zich gemakkelijk tegen haar kunnen keren. Schapeballen zijn in Noord-Afrika een duur geliefd gerecht dat de potentie heet te verhogen. Vandaar dat nu een nieuw gerucht de ronde doet. Het eten van het Australische schaap zou de seksuele lust afzwakken en mannen onvruchtbaar maken. Dat valt dan weer binnen het wereldwijde joods-christelijke complot via afgedwongen geboortebeperking de zegenrijke verspreiding van de islam over de wereld tegen te gaan. Het Australische schaap mag dan van oorsprong een islamitisch en Algerijns schaap zijn, er is dooongelovigen zo mee geknoeid dat het toch als verboden waar moet gelden. De tegenstanders van het schaap kunnen zich daarbij beroepen op de Malekitische rechtsschool die praktisch alle Algerijnen aanhangen. Volgens die rechtsschool moet een offerschaap recht van lijf en leden zijn, niet ziek en zonder gebreken. Geen Australisch schaap dus op de Malekitische feesttafel.

Opnieuw snelt de moderne wetenschap de schapenimporterende Algerijnse overheid te hulp. Van het Australische schaap zijn de testikels afgeknipt om ze snler vet te krijgen. En om te zorgen dat de castratiewond onder de bekeutelde staart niet gaat zweren, wordt tegelijkertijd met de testikels ook dit lichaamsdeel afgeknipt. “Bijkomend voordeel is dat de gevreesde groene vlieg haar ziekteverwekkende staartprik niet meer kan uitdelen”, vertelt ten overvloede de directeur van OREVIC, de Algerijnse staatsorganisatie die de schapen importeert. “Godsdienstig zit dat helemaal goed. De schapen hebben de religieuze goedkeuring verworven van Sheikh Abbas Zubeir Ali, hoofd van het islamitisch instituut in Australie. Het zijn trouwens precies dezelfde schapen die ze in Mekka voor het Slachtfeest importeren. Ze zijn zo hallal, geoorloofd, als de pest. Vraag het maar na bij de Hoge Islamitische Raad.”

Daar houdt men zich echter op de vlakte. “Een schaap is een schaap”, zeggen ze daar. “De vorm doet er niet toe. Mits het beest gezond is en geen gebreken vertoont, kan he offerdier worden gebruikt, waar het ook vandaan komt.” Ook als het geen ballen en geen staart meer heeft? “Die zaak hebben wij in onderzoek”, zegt men aan de andere kant van de lijn.

Kijk, dat is interessant. Vinden ze bij de Hoge Islamitische Raad in Algiers de Australische manier van schapen vetmesten misschien dieronvriendelijk en hebben ze liever een onbehandeld scharrelschaap? Nee, zo liggen de zaken niet. Normaal zou zoschaap best mogen. Het is een kwestie van rituele geoorloofdheid voor het hoogheilige Slachtfeest en daarover moet men zich beraden.

De overheid komt nu met nieuwe argumenten. “Het gaat helemaal niet staarten of castreren”, heet het daar. “Wij verkopen de Australische schapen voor 3000 dinar (circa 300 gulden, HB). Een Algerijns schaap kost al gauw 7000 dinar. Die concurrentie zint de lokale vleeshandel niet. Die heeft sheikhs van het 'Front Islamique du Salut' (FIS) ingehuurd onze schapen haram te verklaren, in de hoop onze goedkope schapen van de markt rdrijven en de vleeshandel tijdens de lucratieve feestdagen te kunnen monopoliseren. Het zijn schijnheilige trucs van het FIS, die ze daar vet voor heeft laten betalen.”

“Niets daarvan”, zegt het FIS. “Het is onze taak het handelen van de overheid zorgvuldig op haar 'islamitischheid' te toetsen. Het gaat om duidelijk geamputeerde schapen en die kunnen we volgens Gods wet niet als offerdier gebruiken. De overheid is, zoals wij stzeggen, gewoon niet islamitisch en die uit het ongelovig Australie gehaalde gecastreerde, staartloze schapen zijn er het zoveelste bewijs van.”

Volgens het FIS is trouwens de hele voedselvoorziening aan Algerije door de ongelovige overheid van president Chadli Benjedid verpest. Tijdens de ramadan bleek de overheid achteraf Algerijnse moslims miljoenen via Spanje gemporteerde Israelische eieren te hebben laten eten. En behalve met dat schaap is er ook wat mis met de miljoenen sinaasappels die zij vanwege de komende feestdaget Marokko haalt. Die zijn volgens het FIS besmet met het Californische pok, een ziekte waar de ongelovigheid van afstraalt. Die kan men, voor 10 dinar per kilo, dus maar beter niet kopen. Aan te raden is het sinaasappels aan te schaffen uit de boomgaarden van FIS-aanhangers. Die zijn klein, droog en kosten twee keer zo veel, maar dan steun je in ieder geval de islamitische zaak.

Dit was Algiers, smakelijk eten.

Illustratie Peter Vos