Column

Hotemetoth

Totaal in de war zit ik vlak voor mijn vakantie en ben meer dan aangeslagen door de goedheid van ene mevrouwoth, van voren Sylvia. Deze Toth mag je gerust een Hotemetoth noemen. Zij was ooit een typetrut en werd zakenvrouw van het jaar 1985. Vraag me niet wat het is, maar ik vermoed dat deze titel in Telegraafachtige ondernemerskringen meer dan hoge ogen gooit. Zij heeft als eigenaresse van een uitzendbureau 375.000 gulden gegeven aan Jan Loorbach van het NOC. Jan is een ex-mandjeballer en is binnen het Olympisch comite belast met de begeleiding van de topsporter. Jan is in jn nopjes, brabbelt over de grilligheid van de atleet en vindt het zo leuk dat het uitzendbureau 50 vestigingen in Nederland heeft zodat een wielrenner uit Brabant niet naar Groningen hoeft voor een baan. Lief he? De pastoorszoon uit Mierlo fietst op zijn gemakkie tweehonderd kilometer rond de kerk, maar zo gauw hij op een T-splitsing rechts of links moet en zijn ouderlijk huis niet meer kan zien, raakt hij in de war.

Toch hangt het gewoon van het ordinaire geld af. De voealler die in Barcelona twee miljoen kan verdienen heeft geen heimwee, faalangst of Spanjevrees, maar de uitgesprongen hardloper moet onmiddellijk aan een baan geholpen worden en het liefst in de schaduw van de open haard van zijn schoonouders. Een koppelbaasbedrijfje van mevrouw zakenman 1985 mag deze intense burgerlijkheid exploiteren. Misschien is het ook wel goed. Ik krijg altijd de slappe lach als ik een interview lees met een 'topsporter' die de hele dag oefenin de zandbak, de cirkel of de tennisbaan en die in het vraaggesprek verklaart dat wij, nuchtere Hollanders, hem of haar niet begrijpen. Maar moet ik Floris Jan en Marc begrijpen omdat ze voor een lege tribune op de vluchtstrook van de Parijse Peripherique een Italiaan dollen. Ik vind ze eerder zielig dan topsporters. Je zal als een na laatste man van het hockeyteam moeten luisteren naar keeper Leistra die zijn ervaring boven de toeterende file op je los laat. Zijn dat suppoers? Nee, dat is de avondspits. En in je nek die blazende Brabander die de nul graag wil houden! Het kan haast niet symbolischer! Mag hij na zijn keeperscarriere in dienst van het uitzendbureau een afdeling clubbladnieters toeschreeuwen om af te kicken?

Wordt het niet hoog tijd dat de topsport niet gesubsidieerd wordt door de uitzendmafia, maar door de gezamenlijke bibliotheken en dat alle Marcjes, Floppies en Leistraatjes verpcht een paar jaar moeten bijlezen? Nou schijnen die jongens nog te studeren, maar de analfabete verspringer met zijn eigen hapto, fysio en psycho heeft de tijd niet gehad om zich maatschappelijk te ontwikkelen. En daar gaat mevrouw Toth nu voor zorgen. Zij wordt voor bijna vier ton een van de belangrijkste sponsors van het Olympisch team en als je dus binnenkort in zware geldnood een uitzendbureau binnenstapt om verkeersborden te wassen en achter de balie staat een domme schreeuwer met een meer dan kokende pieper in de kel dan heb je te maken met een hockeyer en als je meer dan een uur bezig bent om uit te leggen wat je precies wilt dan heeft de dombo ge-atletiekt en als je merkt dat je binnen tien minuten financieel wordt uitgekleed dan heb je te maken met Miss Uitzend herself en heb je de kans dat je best goed kan sporten.