Kounellis

Kunst gaat vaak gepaard met verbale mycatie. Kounellis is daar zelf een meester in.

Ook zijn adepten, Fuchs en Beeren, schuwen de retoriek niet. Maar nu verwijt Fuchs de politici die Kounellis' ontwerp hebben afgewezen dat zij geen heldere, controleerbare argumenten hebben aangevoerd voor hun beslissing, maar alleen persoonlijke gevoelens en opinies (NRC Handelsblad, 14 juni).

Dat is de wereld op zijn kop. Fuchs is zelf niet in staat geweest de heldere, overtuigende arguenten te leveren waarop naar zijn (terechte) mening politieke oordelen gebaseerd moeten zijn. Dat is natuurlijk ook niet makkelijk bij een ontwerp dat 'een persoonlijk standpunt van de kunstenaar' vertegenwoordigt, en dat een 'definitieve betekenis'

ontwijkt. Maar om dan vervolgens de niet-deskundigen, de politici, iets te verwijten waartoe hij zelf, als deskundige, niet bij machte is, dat vind ik wel wat te avantgardistisch.