Controlebedrijf SGS beproeft alles 'Discretie is voor geen prijs te koop'

SPIJKENISSE, 20 JUNI. Het begon in 1878 in de Franse havenstad Rouen als eenmanszaak. Pierre Goldstuck werd ontslagen omdat zijn baas hem er van verdacht te knoeien met de hoeveelheden graan waarin hij handelde. Goldstuck nam revanche en bood zich aan als onafhankelijk controleur van het graan dat met de paardentram van en naar Parijs werd vervoerd. Toen bleek dat de leveranciers van zijn baas de afgesproken hoeveelheden graan niet zo serieus namen.

Nu heeft Societe Generale de Surveillance (SGS) vestigingen in 140 landen met 232 eigen laboratria, een jaaromzet van 2,6 miljard gulden en een winst van 240 miljoen gulden, 25.000 mensen in dienst en voert de inmiddels in Zwitserland gevestigde onderneming controles, inspecties en analyses uit van granen tot complete fabrieken en onderdelen daarvan, van kolen tot kinderspeelgoed en van het dioxine-gehalte in melk tot varkens. SGS is 's-werelds grootste bedrijf in de markt van kwantiteits- en kwaliteitscontrole. Van de totale wereldhandel wordt 8 procent aan onafhankelijk controle onderworpen. Van die markt neemt SGS 50 procent voor haar rekening.

Verder voert de multinational intussen ook aanverwante activiteiten uit zoals bodemonderzoek, taxaties van schades en opslag van goederen die een speciale zorg nodig hebben. Hierbij is specifieke kennis een vereiste, die SGS gezien haar traditionele activiteiten in huis zegt te hebben.

De hoofdvestiging van SGS in Nederland is in Spijkenisse, onder de rook van de raffinaderijen en de petro-chemische fabrieken. Die mag het bedrijf allemaal tot zijn klanten rekenen. De geleverde olieprodukten zouden bijvoorbeeld meer water kunnen bevatten dan met de leverancier is afgesproken. Of het soortelijk gewicht van de geleverde grondstoffen blijkt lager te zijn dan is overeengekomen. En wat wordt niet via de Rotterdamse haven vervoerd? Auto's kunnen tijdens de reis beschadigd zijn, cacao of koffie kan in het scheepsruim vocht hebben opgenomen. Maar in Nederland test het bedrijf ook of speelgoed niet te veel aflatende verfprodukten bevat, de haartjes van een teddybeer niet giftig zijn en een pop wel brandveilig is.

Goederenstromen lopen niet alleen via de Rotterdamse haven. Bovendien is de bodem buiten de regio Rotterdam ook op verschillende plaatsen vervuild. Daarom heeft SGS in Nederland nog 11 vestigingen waar in totaal 620 mensen werken. Daarmee verdient het bedrijf 6,5 miljoen gulden op een omzet van ruim 90 miljoen gulden. De 275 Nederlandse controleurs komen nooit op kantoor of in de laboratoria. Die voeren waar dan ook de gevraagde controle uit. Of nemen monsters welke vervolgens in een van de 9 Nederlandse laboratoria worden getest. De klant krijgt een certificaat van de controleresultaten dat de documentalisten op kantoor opstellen, al dan niet met een advies of de geleverde produkten aan de specificaties voldoen, de bodem schoongemaakt moet worden of het speelgoed in de markt mag worden gebracht.

Wat is de toegevoegde waarde voor de klant? “Wij zijn volkomen onafhankelijk en neutraal. Wij hebben op geen enkele wijze een binding met de handel of industrie. Wij zijn bij geen enkele zakelijke transactie betrokken ”, kan de Belg L.M.J. Akkermans, directeur van SGS Nederland, niet genoeg onderstrepen. “Wij controleren, inspecteren en analyseren alles, behalve wapens, kunstwerken en edelstenen. En natuurlijk ook geen goederen waarvan de handel illegaal is. Bovendien zullen wij nooit ingaan op het verzoek van de klant goederen te controleren zoals hem goed uitkomt. Onze discretie is voor geen prijs te koop”, vervolgt de Belg.

Maar wat doen de mensen van Akkermans als zij op illegale praktijken stuiten, in een container met videorecorders ook pakketjes cocane aantreffen? Akkermans: “Ik ken daar geen voorbeelden van. In principe hebben wij geen opsporingstaak. Het hangt van het geval af. Maar cocane, ja, dan zouden wij wel aan onze burgerplicht voldoen en de zaak aangeven.”

Onlangs werd de Rotterdamse haven opgeschrikt door mogelijke malversaties onder werknemers van de diverse controlebedrijven die in de markt actief zijn. Akkermans ligt er niet van wakker: “Daarbij zijn geen mensen van SGS betrokken. Het zou om een paar kleine bedrijfjes gaan. Hoewel de publicaties natuurlijk schadelijk zijn voor de markt, speelt die zaak zich af in de periferie van de sector.”

Sinds 1981 noteren aandelen SGS aan de beurzen van Geneve en Zurich. Maar de familie heeft nog steeds de uiteindelijke zeggenschap. Volgens Akkermans moet dat ook zo blijvern. Want het mag niet gebeuren dat een klant van SGS de lakens zou kunnen uitdelen. SGS waakt zelfs voor al te gote afhankelijkheid van de banken. Maar daar hoeft het bedrijf zich voorlopig geen zorgen over te maken. Het geconsolideerde eigen vermogen van het concern bedraagt ongeveer 1 miljard gulden en het bedrijf heeft ruim 1,3 miljard gulden in kas. Per saldo bedroegen de netto rente-inkomsten vorig jaar 82 miljoen gulden. “Ook financieel kunnen we onze onafhankelijkheid lang volhouden”, besluit Akkermans.