Stemmingmakerij

Een militair ingrijpen in Suriname biedt om verschillende redenen geen soelaas. Ten eerste geeft de geschiedenis genoeg voorbeelden. Zelfs de meest recente: Panama en Irak. Irak is volledig ontwricht en Panama is zelrslechterd. De drugshandel is onder toeziend oog van de Amerikanen toegenomen. Of dacht Nederland het beter te kunnen doen? Driehonderdvierentwintig jaren geschiedenis wijzen anders uit. Ten tweede is het maar de vraag of het Suriname-zonder-De-Militairen, werkelijk in staat zal zijn politiek-maatschappelijke beslissingen te nemen. De periode '87-'90 stemt niet tot optimisme. Voorop staat dat het leger een minder preponderante positie moet innemen; misschien is een versterkte positie van de NDP grootste partij een voorteken.

Momenteel is de discussie er een van 'het had anders kunnen zijn'. De tijd kan niet worden teruggedraaid. Het is dan ook een drogreden, dat Suriname alleen te redden valt als het 't volledige 'hulppakket'

aanneemt. Het zijn de Surinamers die de puin moeten opruimen. Alleen Surinamers kunnen het goed menen met hun land, en dit zeg ik niet uit een of andere virulent nationalisme. De liefde voor het land komt van de Surantropen. De huidige economische malaise is onder a de oorzaak dat vele Surinamers weer een band aan willen gaan met Nederland. Ook hier weer de tweeslachtigheid. Een economisch goeddraaiend Suriname is veel minder 'oranjegezind' dan velen willen doen geloven. Dat is vooral de dubbele houding van veel Surinamers: We 'haten' Nederland om het verleden, maar tegelijkertijd vragen we de 'voormalige onderdrukker' om hulp.

Naast de broodnodige economische opleving is een dialoog tussen urinamers een imperatief en zal eerst de 'vuile oorlog' opgehelderd moeten worden, anders blijft Suriname bij het oude.

Dat betekent dat het vredesproces, ook uit Nederland ondersteuning verdient, anders krijgt de intolerantie van de politici steeds meer 'trekken' van een persoonlijke vete. Dan kan Nederland voor een keer tonen, de verdeel-en-heers politiek achterwege te willen laten. De “atavistische reflex om verantwoordelijkheden over te nemen”, aldus NRC Handelsblad, zijn 'elijk' eufemistische uitdrukkingen voor het koloniaal verleden en de huidige politiek. Daarom is de suggestie van deze krant om daarvoor in de plaats “voorwaarden te scheppen”, in plaats van “verantwoordelijkheden over te nemen”, op zijn plaats en dan hoeven wij ook niet onze hele soevereine hebbe en houwe in de aanbieding te doen.