Talabani ziet Turkije als beschermer van Koerden

ISTANBUL, 18 JUNI. “Ik verwacht dat Turkije een belangrijke rol zal gaan spelen bij het openen van de sluisdeuren van de democratie in de hele regio. De Koerden kunnen zo'n rol ook spelen omdat hun beweging een democratische en seculiere is.” Aldus Jalal Talabani, de leider an de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK), in een vraaggesprek met de Ankarase krant Turkish Daily News. Talabani heeft zojuist een bezoek van een week aan Turkije afgesloten, tijdens hetwelk hij voor de eerste keer de Turkse president, Ozal, en minister van buitenlandse zaken Alptemocin ontmoette.

“Wegens de historische betrekkingen tussen Koerden en Turken, die ik zie als herleefd, kunnen we bij dit proces samenwerken.

En ik zie nog een rol voor Turkije weggelegd: die van beschermer v Koerden en Turkmenen in Irak'', aldus Talabani.

Talabani's oordeel over Ozal is nog steeds uitermate gunstig. “Ik had het gevoel dat hij ons allang kende. Hij luisterde zeer aandachtig en ik geloof dat wij zijn sympathie hebben gewonnen.”

Talabani bestrijdt met klem de theorieen van de Turkse oud-premier Ecevit die kort geleden weer in Irak en bij Saddam Hussein was en na terugkeer uiting gaf aan de vrees dat de Turkmenen - wier aantal hij stelt op maar liefst 3 miljoen - door de Koerden zullen worden “,geassimileerd”. “Hoeeen bevolkingsgroep van 3,5 miljoen een van 3 miljoen assimileren”, vraagt Talabani sarcastisch. De betrekkingen tussen Turkmenen en Koerden in de bevrijde gebieden noemt hij uitstekend.

Scherper dan tevoren laat Talabani zich in het vraaggesprek uit over Abdullah Ocalan, de leider van de PKK (Arbeiderspartij Koerdistan), die in Zuidoost-Turkije een ruige guerrilla voert. Onlangs heeft Ocalsteld dat er een overeenkomst bestaat tussen hem en Bagdad betreffende het gebruik van kampen op Iraaks grondgebied voor de strijd tegen Turkije, en dat niemand hem uit deze kampen kon verjagen.

Talabani: “Voor de crisis had de PKK bases die onder Iraaks beheer stonden. Maar toen wij Iraaks Koerdistan bevrijdden, verzochten wij hen te vertrekken. Wij zeiden hun dat als zij de strijd tegen Turkije wilden voortzetten, zij naar Turkije terug moesten gaan. Ocalan beloofde me dat hij Iraaks Koerdistan nooit zou gebruiken tegen Turkije. We hadden zelfs een dialoog over eeedzame oplossing en ik beloofde hem de Turkse regering daarover te benaderen, om een eind te maken aan de militaire activiteit. Maar toen de Iraakse troepen terugkwamen in onze gebieden begon Ocalan alle andere Koerdische partijen en leiders aan te vallen.”

Talabani zegt Ocalan een vraag te willen stellen: “Waarom staat hij zichzelf toe relaties te onderhouden met de regimes in Bagdad, Teheran en Damascus terwijl hij ons, Iraakse Koerden, verbiedt betrekkingen aan te knopen met Akara?”