Russen bieden wapens nu gewoon te koop aan

LE BOURGET, 18 JUNI. De scene zou regelrecht in een spionagefilm passen. In het grote paviljoen van de USSR op de internationale luchtvaartexpositie in Parijs kijkt een man inonopvallende regenjas schichtig om zich heen terwijl hij haastig een folder fotografeert met afbeeldingen en gegevens van de nieuwste Russische strategische luchtafweerraket. De folder zit met brede plakstrips van de verkooporganisatie Aviaexport op een tafeltje vastgeplakt en laat zich tot duidelijke ergernis van de man niet meenemen. Er zit dus niets anders op dan de brochure pagina voor pagina te fotograferen. Dat hij die folder van het wapensysteem ook gewoon aan een Sovjet-functionaris zou kunnen vragen, komt bij de nieuwsgierige fotograaf niet op.

De vertegenwoordigers van het Sovjet-ministerie van radio industrie bekijken het gedoe rond de Russische wapenprestatie glimlachend. Ze begrijpen dat ook Westerse inlichtingendiensten nog moeten wennen aan de nieuwe openheid van Moskou op wapengebied. De Sovjet-verkooporganisatie Aviaexport, die een groot aantal luchtvaart- en defensie-ondernemingen USSR vertegenwoordigt, maakt er op de Parijse luchtvaartsalon allerminst een geheim van dat men er is om geld te verdienen, ook met de verkoop van militaire topprodukten.

De expositiehal op Le Bourget ademt deze keer ook een geheel andere sfeer. De traditionele aanpak met als enige doel het publiek te imponeren met de prestaties van de Sovjet-ruimtevaart, is ingeruild voor informatieve stands van de diverse ontwerpbureaus voor vliegtuigen, raketwapens en elektronische componenten. Het miisterie van vliegtuigindustrie zoekt openlijk economische contacten en Westerse partners en heeft daarvoor kopstukken van alle bekende fabrieken, zoals Mikoyan, Toepolev en Yakovlev naar Parijs gestuurd.

Pag. 10:

Russen presenteren geheime wapens

Dat geeft het merkwaardige effect dat in de expositiehal foto's, modellen, brochures en technische gegevens worden gepresenteerd an allerlei Sovjet-wapensystemen, die binnen de NAVO nog het stempel geheim dragen of daar nauwelijks bekend zijn.

Zo biedt de Wetenschappelijk Industriele Corporatie ALMAZ de tegenhanger aan van de Amerikaanse Patriot, de S-300 PMOe mobiele luchtafweerraket. De Russisch-Engelse brochure met scherpe kleurenfoto's vermeldt technische gegevens over bereik, vuursnelheid en reactietijd en geeft details van de ultramoderne radar, die twaalf raketten tegelijk naar zes verschil doelen kan sturen. Op eigen initiatief en kennelijk zonder de officiele steun van Moskou is een verbeterde uitvoering van de S-300 PMU op Le Bourget openlijk door de directie van ALMAZ aangeboden aan Israel voor de verdediging van tegen Russische Scud-raketten.

Er staan meer verrassingen in de Avia exporthal, zoals de TOR, een Russische luchtafweertank, die door de raketfabriek Antey wordt geafficheerd als “het meest effectantwoord op alle huidige en toekomstige dreigingen”. De folder zou door een Amerikaans reclamebureau gemaakt kunnen zijn. De luchtafweertank is een zeer origineel ontwerp met raketten die vertikaal gelanceerd worden. Antey zegt veel ervaring te hebben met de ontwikkeling van geleide projectielen en noemt de Sa-8 (Amerikaanse aanduiding!) als voorbeeld.

Een andere Sovjet-onthulling op Le Bourget is een nieuwe verticaal opstijgende straaljager, de Yak-141. Het supersonische gevechtsvliegtuig is ontworpen voet eerste echte Sovjet-vliegkampschip de Tbilisi en nu al direct beschikbaar voor export. Bij buiten het Sovjet-paviljoen in de rij opgestelde vliegtuigen vraagt ontwerp-directeur Rostislav Belyakov van de Moskouse machinefabriek Mikoyan aandacht voor de zware MiG-31 luchtverdedigingsjager (NAVO-code Foxhound).

Na de spectaculaire demonstraties van de wendbare MiG-29 en Soechoi-27 twee jaar geleden op Le Bourget, lijkt de robuuste en grof gebouwde MiG-3n ouderwetse en nauwelijks exportwaardige machine, zeker in met de directe Amerikaanse concurrenten F-15 Eagle en F-14 Tomcat er pal naast.

Een verkeerde beoordeling, volgens Belyakov. De MiG-31 kan dan wat oud aandoen, maar is toch de beste luchtverdedigingsjager ter wereld. Onder de neuskoepel zit een ultramoderne en zeer krachtige radar verborgen, waarmee de MiG-31 als een mini-AWACS tien doelen kan volgen en er vier tegelijk op grote afstand onder vuur kan nemen. De MiG-31 wordt in Parijs gepreJH)teerd op een “bedje” van tien geleide projectielen, waarvan de grote AA-9-raketten met een bereik van meer dan 160 kilometer nog niet eerder in het Westen zijn getoond.