Vrouwenstaking

“Wie heeft deze vrouwenvergadering bijeengeroepen?” “Ik. En ik zal jullie zeggen waarom. Maar eerst deze vraag: vinden jullie het niet vreselijk dat de vaders van jullie kinderen zo ver van huis moeten vechten? Ik weet dat wij allemaal een man in dienst hebben.” “Mijn man ligt verdomme al vijf maanden in Thracie!” “En die van mij in Pylos, al zes maanden achterelkaar!” “En mijn man: als hij al een keer terugkeert naar huis, kan hij zijn ogen niet van zijn schild afhouden en voor ik er erg in heb is hij alweer gevlogen!” “Dat bedoel ik dus: we hebben hoegenaamd niets aan onze mannen. Nog geen zaadje wordt ons gegund! En ik heb echt gen zin om me te behelpen met een leren, ook al heb ik er een van acht vinger lang. Maar ik heb een plan om een einde te maken aan de oorlog. Doen jullie mee?” “Al moet ik me ter plekke ontkleden en mijn jurk opeten!” “Al zou ik als een scholletje doormidden gesneden worden!” “Ik zou nu de top van de Taygetos beklimmen, als het vrede zou kunnen worden!” “Mooi. Nu mijn plan. Als wij nze mannen zover willen krijgen dat ze de vrede bewaren, zullen we ons moeten onthouden van....” “Kom, zeg het ons!” “Zullen jullie het dan ook doen?” “Zelfs al zouden we moeten sterven!” “We zullen ons moeten onthouden van... het mannelijk orgaan. He! Waarom rennen jullie nu allemaal weg? Jullie zouden toch meedoen?” “Sorry, maar dit gaat ons echt te ver. Dan gaat de oorlog maar door!” “En net zei je nog dat je je als een scholletje in tweeen zou snijden!” “Ja, maar dat is heel wat anders. Ik zou ook op de brandtapel gaan liggen. Maar het mannelijk orgaan, Lysistrata, daar kan toch niets tegenop?” De komediedichter Aristofanes laat de Atheense Lysistrata (letterlijk 'zij die het leger ontbindt') in de gelijknamige komedie uit 411 v. Chr. naar het ultieme middel grijpen om een einde te maken aan de oorlog: een seksverbod voor de mannen. Uit heel Griekenland roept ze vrouwen bijeen, die alles willen doen voor de vrede maar terugdeinzen voor een tijd zonder seks. Gelukkig is de afgevaardigde ut Sparta wel bereid om de benen gesloten te houden. Athene en Sparta zijn de hoofdrolspelers in de oorlog: als blijkt dat beide legermachten de spanningen van het slagveld thuis niet meer kunnen afreageren, is het gauw gedaan met hun enthousiasme voor de strijd. Aan het eind van het stuk sluiten Athene en Sparta vrede. De Zwitserse vrouwen grijpen nu naar hetzelfde middel: niet om te protesteren tegen de oorlog die hun mannen uit huis houdt, maar om gelijke rechten te krijgen Een barbaars middel. We wisten dat de Zwitserse mannen conservatief en ouderwets zijn. Dat hun vrouwen zo'n 2500 jaar op ons achter liggen, dat is iets nieuws.