Voortijdige beloning voor verwend Ajax

AMSTERDAM, 17 JUNI. Slechts enkele dagen na de onthutsende vertoning bij SVV en midden in de aanloop naar de mogelijk nog doorslaggevende wedstrijd tegen Vitesse, mochten de Ajacieden vorig week woensdag bij General Motors een nieuwe auto uitzoeken.

De meeste spelers kozen voor een Vectra, omdat de baby daarin zo comfortabel achterin kan zitten, maar de Calibra, een sportmodel van meer dan vijftigduizend gulden, was ook in trek. De nieuwe sponsor deed zijn paradepaardjes voor zeer lage leasetarieven van de hand. De eigen bijdrage van de berijder is volgens de importeur een “centenkwestie”. En zo kreeg het verwende kind wel op een heel ongelukkig moment zijn speeltje. Het getuigt in elk geval niet van veel psychologisch inzicht dat de Ajacieden, van wie een aantal toch a overbetaald wordt, in een periode dat het elftal balanceerde tussen hoop en vrees, even een nieuwe auto mocht uitzoeken.

Beenhakker had ze misschien in z'n hart 't liefst op de fiets naar de training laten komen, maar de afspraak met de dealer was nu eenmaal al lang van tevoren gemaakt. Gezegd moet worden dat Ajax gistermiddag in het uitverkochte Olympisch Stadion zich van zijn goede kant liet zien. De patatgeneratie toonde karakter en vocht voor elke bal.Op het resultaat, een 3-0-overwinning, viel niets aan te merken. Maar het was uiteindelijk onvoldoende om alle eerder gedane misstappen goed te maken. De marge van twee treffers met PSV bleef immers ongewijzigd. Ondanks dat kleine verschil sloot Ajax de competitie af met een schamele troostprijs. De Amsterdammers mogen zich na een jaar schorsing laten inschrijven voor het UEFA Cup-toernooi. Beenhakker is in zijn tweede jaar bij Ajax weer terug naar af. De gelouterde coach moest het afgelopen seizoen constateren dat en aantal van zijn jonge pseudovedetten geen stap verder is gekomen. Roy, Witschge, de gebroeders De Boer en Winter maakten een pas op de plaats in hun ontwikkeling. Slechts Bergkamp en Vink vertoonden progressie. Van de ouderen speelde Blind het beste seizoen uit zijn carriere. Ook qua persoonlijke vorming kunnen de jongeren in de selectie een voorbeeld nemen aan de bescheiden rechtsback. Blind gaat nooit over de schreef, leeft serieus zoals het een topvoetballer Beta)amt en verzorgt zijn public relations als de beste. Het onvolwassen, weinig professionele gedrag van een aantal andere Ajacieden steekt daar schril bij af. Dit 'onvoldoende met het vak bezig zijn' vormt misschien wel het grootste probleem van de technische staf. Het uit zich tijdens de wedstrijd in een gebrek aan, wat zo modieus wordt genoemd, mentale weerbaarheid. In een tv-interview sprak Leo Beenhakker gisteren dreigende taal tegen de jongeren in zijn selectie.

“Ik haat ze soms”, onthulde de technisch directeur. “Ik heb ze nu twee jaar de tijd gegeven. Je kunt niet aan de gang blijven. Als profvoetballer weet je dat je de helft van het seizoen pijn lijdt. Daar kun je je collega's niet mee gaan vermoeien. Pijn lijden is niet ons sterkste punt.”

En als losse opmerking tussendoor: “Het Nederlands elftal moet een eer zijn, geen last.” Beenhakker gaat dus in zijn tweede contractperiode bij Ajax andere normen hanteren, maar ook hij moet verantwoordelijk woren gesteld voor de geringe vorderingen van zijn elftal. De Rotterdammer heeft met name de teleurstellende linkervleugel van zijn team (Frank de Boer, Richard Witschge, Bryan Roy) eindeloos veel krediet gegeven. Slechts achter gesloten deuren steunde hij de roependen in de woestijn, Blind en Wouters.

Dit tweetal legde gisteren uit dat het om een structureel probleem gaat. Wouers: “De jonge Ajacieden missen een vechtersmentaliteit omdat zij in hun jeugd nooit enige weerstand hebben gehad. Bij de junioren stonden ze al na tien minuten met 3-0 voor. Een Utrechter zoals ik daarentegen, heeft altijd moeten knokken om te winnen.” Het bestuur heeft zich steeds afzijdig gehouden van de technische zaken bij Ajax. Beenhakker werd capabel genoeg geacht om de trein op de rails te houden. Maar nu de terugkeer in het Europa Cup-toernooi nadert, gaan sommige bestuursleden signalen geven van ongenoegen. Voorzitter Van Praag is vrij geatigd, vindt dat voetballers als artiesten betaald moet worden en, omdat ze met hun lichaam werken, het nodige krediet verdienen. Penningmeester Arie van Os en commercieel specialist Uri Coronel bekijken het veel bedrijfsmatiger. Zij vinden dat de explosief groeiende supportersaanhang (23.000 gemiddeld dit seizoen, tegen 17.000 vorig jaar) recht heeft op resultaten. Van Os: “Misschien zijn we tot nog toe te lankmoedig geweest als bestuur. In het nieuwe seizoen zullen we de spelers vaker ohun verantwoordelijkheden wijzen. Als zij daar niet voor openstaan hebben we een probleem. Dank zij de aangepaste contracten verdienen de meesten een goed salaris. Dat zullen ze ook moeten waarmaken.” Tot zover de mentaliteitskwestie. Tegen Vitesse bleek toch ook weer dat Ajax te veel kansen nodig heeft om te scoren. Pijnlijk, want een aanvallende ploeg die geen doelpunten maakt is ten dode opgeschreven. In zo'n elftal sluipt al gauw een grote mate van moedelooshd. En ondertussen moet de minimaal bezette verdediging op de toppen van zijn tenen lopen. Er zit iets scheef in het spel van Ajax. Het driespitsensysteem is gebaseerd op voorzetten van de vleugels, maar in het centrum ontbreekt een kopsterke aanvaller a la Bosman of Kieft. Bovendien komen de ballen die Roy en Van 't Schip vanaf de zijlijn afvuren zelden nog bij een medespeler terecht. De enige aankoop voor het volgende seizoen, de Utrechter Rob Alflen, zal aan dat euvel nt veel kunnen veranderen. Hij is aangekocht om fysiek wat meer gewicht in de schaal te leggen. Dit vederlichte Ajax moet geen grote overlevingskansen worden toegedicht in het UEFA Cup-toernooi. Het is de vraag hoe lang het publiek nog genoegen neemt met technische hoogstandjes in plaats van rendement.