Lege woorden

De EG-hulp aan mijn land wekt in Polen duistere gedachten: alle landen, zonder uitzondering,willen zich mede op kosten van Polen verrijken.

Het gepraat over hulp bestaat uit lege woorden.Anders kan men het niet noemen, als de Poolse boer zijn dure produkten niet kwijt kan omdat hetland wordt overstroomd doorgoedkope produkten uit de EG en de EG tegelijkertijd Poolse produktenweert. Men kan vragen waarom de Poolse voedingsprodukten duur zijn. Dat zijn in vergelijking met die uit de EG: de EG subsidieert haar landbouw om haar te steunen en te beschermen. De Wereldbank vertegenwoordigt de belangen van de EG en verbiedt ons, onze landbouw te subsidieren.Zo gaat onze landbouw kapot, met krachtige 'hulp' van zogenaamde 'vrienden' in de EG.De zelfingenomenheid van het Westen leidt tot ongenoegen in Polen. We hebben ons onze'terugkeer naar Europa' heel anders voorgesteld. We hebben nooit verwacht dat de dodelijke slagvoor onze zwkke economie van de kant van de EG zou komen. Als er niets verandert, is het eind inzicht. De politici van de EG weten dat, maar doen alsof ze niets weten. Vooral de mensen hierweten het: zij zijn bitter teleurgesteld.

We hebben de communistische ondedrukking ingeruild tegeneen economische onderdrukking en velen hier vragen zich af of onze landbouw soms bewust wordtvernietigd om ons afhankelijk te maken van de EG. Menigeen zal zeggen: de EG heeft Polen de helft van zjn schulden kwijtgescholden. Ja, maar op welke voorwaarden? Op voorwaarde dat devernietiging van de economie doorgaat. Ik vraag om vergeving als mijn woorden bitter klinken, maarde verbittering hier is groot en het kan tot een explosie komen. Ik waarschuw daar tegen. Die kande wereld nog veel kosten en dan hebben de EG-staten niets aan hun volgestopte zakken.