Andere aanpak van Chioccioli aan de basis van Giro-zege

ROTTERDAM, 17 JUNI. In de wielerwereld hebben zich de afgelopen dagen verrassende ontwikkelingen voorgedaan. In de Ronde van Italie boekte de voorheen vrij anonieme, al 31-jarige Franco Chioccioli een superieure overwinning en in de Ronde van Luxemburg maakte Gert-Jan Theunisse een succesvolle rentree in het peloton door na zijn triomf in de eerste etappe ook vijf dagen later de eindzege op te eisen.

Theunisse vertrok gisteravond van Luxemburg naar Frankrijk. Daar begint morgen de Midi-Libre. Een nieuwe test vooe teruggekeerde banneling. “Ik was niet uitgegaan van de eindzege. Luxemburg zag ik als een test die betere conclusies opleverde dan ik had verwacht. Het competitieritme komt terug, alleen het gewicht is niet optimaal. Ik zit twee kilo onder het normale. Ik heb zelfs mijn koersbroeken moeten laten innemen”, zei Theunisse gisteren voordat hij naar de dopingcontrole ging. De vijfde in vijf dagen. Na tien jaar in de schaduw vaopmannen als Saronni en Fondriest te hebben gereden heeft Chioccioli zijn eerste grote overwinning behaald. De Toscaan, die voor zijn triomf in de Giro in zijn bijna tienjarige loopbaan als beroepsrenner slechts twintig overwinningen boekte, geeft met zijn progressie aan dat het Italiaanse wielrennen niet alleen bestaat uit Bugno, Chiappucci, Argentin en Cipollini. Chioccioli heeft met zijn ploeg Del Tongo (zie ook de indrukwekkende erelijst dit seizoen van Cipollini) de methode gevonden die vorig jaar meucces door de anderen is gehanteerd. De renner, een van acht zonen, houdt zich in de winter bezig met gymnastiek, tennis, mountain-bike en joggen. In november werd zijn loopbaan echter bedreigd door een hernia-operatie, eind januari zat hij al weer op de fiets. Chioccioli werd in de Giro van 1982 25ste, in 1983 vijtiende (witte trui voor beste jongere), in 1984 24ste, in 1985 negende, in 1986 zesde, in 1987 veertiende, in 1988 vijfde, in 1989 weer vijfde en vorig jaar zesde. Hij reed aGiro's waaraan hij deelnam uit, maar reed nooit de Tour de France. En zal dat dit jaar ook niet doen. Zaterdag won Chioccioli voor de eerste maal een tijdrit. Hij was op het bochtige, heuvelachtige 63 kilometer lange traject superieur aan specialist Bugno, de eindwinnaar van vorig jaar. Eerder had Chioccioli al zijn klimmerstalent getoond met overwinningen in Aprica (na een solo van 60 kilometer) en in de koninginne-etappe naar de top van de Pordoi. In het verleden (1985) won hij de etappe naar de Gran Sasso. De ploeg van Del Tongo werd de grote winnaar van deze Giro. Gisteren boekte koningssprinter Mario Cipollini zijn derde ritzege. In totaal behaalde Del Tongo zeven etappe-overwinningen. Voor Stefano en zijn broer Pasquale Del Tongo aanleiding alsnog verlenging met een jaar van de sponsoring te overwegen. De 74ste Giro was ook de ronde van de Toscanen. Eindwinnaar Chioccioli, meervoudig ritwinnaar Cipollini en witte-truiwinnaar (beste gere) Massimiliano Lelli, die tevens derde in het klassement werd, zijn allen afkomstig uit de welsiwaar mooiste maar niet met wielertalent gezegende provincie van Italie. “Als dit een goede Giro was, dan was dat niet alleen te danken aan Bugno en Chiappucci, maar zeker ook aan Lelli en Lejarreta. Ze hebben allen aangevallen”, verklaarde Chioccioli. “Eigenlijk had ik 1988 al moeten winnen. Ik reed twee dagen in het rose, maar vroor destijds op de Gavia lerlijk uit de trui. Het heeft lang geduurd voor ik daar overheen was, lichamelijk maar vooral geestelijk. Ik was alle zelfvertrouwen kwijt. In januari begon mijn voorbereiding op de Giro, met een ander programma dan gebruikelijk en een andere trainingsaanpak dan indertijd met Saronni en Fondriest. Bovendien moest ik gewoon rijpen als mens en als atleet.” Het draaiboek 'Chiappucci tegen Bugno' viel dan wel in duigen, de zegetocht van Chioccioli was de Ronde-directie bijna even welkom. Van verplaatsing naar een ander tstip op de agenda, bijvoorbeeld september, wil mede-organisator Castellano niets weten. “We zijn een onderneming, die al bijna 90 jaar bestaat. We hebben met belangen van sponsors te maken. Die willen de Ronde van Italie vlak voor het toeristenseizoen. Voor ons is september geen oplossing. Bovendien willen de renners dan ook niet meer. De enige mogelijkheid lijkt mij verschuiving van de Tour. Laat die maar een week later beginnen. Tijdene Giro staan er veel te veel andere wedstrijden op het programma, tijdens de Tour kijkt de FICP wel uit. Dan zijn er nauwelijks andere koersen.”