Nederland slaat door

“Ondernemen kent voor mij geen softe benadering. Voor mij is het recht toe, recht aan werk. In ons bedrijf is alles in grote lijnen gebaseerd op succes, resultaat maken, geld verdienen. Maar steeds met het doel de continuteit van het bedrijf te waarborgen.

Mijn dagelijks management is niet gebaseerd op boeken of de mening vaningehuurde derden. Zoiets zou betekenen dat je een relatief zwakmanager bent of commissarissen hebt die niet meedenken. Wij laten commissarissen en aandeelhouders juist heel veel meedenken. Een mondige aandeelhouder vind ik best goed. lleen moet je beseffendat een aandeelhouder maar een beperkt inzicht kan hebben in de meeste zaken. Want je kunt niet met zijn allen op een stoel gaan zitten.

Ik ben sinds mijn zesentwintigste directeur maar ben allesbehalve verzadigd. Als ik vandaag hetzelfde zou doen als twintig jaar geleden dan zou het natuurlijk niet goed met me gaan. Ik heb steeds nieuwe doelen voor ogen gehad, altijd voorbeeldenin mensen om me heen gezien. Je kunt mijns inziens alleen maar management bedrijven als je een visie hebt voor jezelf en voorje bedrijf. Als je dat een aantal jaren doet, creeer je een visie enkun je je op de toekomst richten.

Tot nu toe hebben we geen professionele management-adviezen ingewonnen. Ik geef af en toe studie-opdrachten aan bijnaafgestudeerde bedrijfskundigen om te laten kijken - vanuit hun optiek - naar eenaantal facetten binnen ons bedrijf. Daar komen wel eens nieuwedingen uit. Maar wij hebben bij voorbeeld nooit de McKinseys of Beerenschots ingehuurd.

Daarmee zeg ik niet dat die bureaus slechtzijn, allerminst. Maar zij komen vaak met conclusies diebevestigen wat je eigenlijk al behoort te weten. Een advies van derden dat iets totaal nieuws brengt, is volgens mij niet gemakkelijk te geven.

Ik train mezelf niet bewust door naar symposia te gaan of congressente volgen. Ik ben zeer selectief genteresseerd, maar luister graag naar mensen voor wie ik veel respect heb. Daar steel je wat van, jekopieert tot een bepaalde hoogte en voegt daaraan zelf iets toe. Niemand kanhet in zijn eentje, niemand heeft de kennis om voor alle problemen eenoplossing te weten.

Zo simpel is het gelukkig niet. Tegenwoordig is zo'n beetje iedereen manager. Het gaat mij niet om titels maar om de basis, de persoon zelf. Niemand is manager geworden door opleiding. Dat komt uit jezelf en dat schaaf je in deloop der jaren bij. Het kan niet dat je door de jaren heen automatisch een managementpositie krijgt omdat je die verdiend hebt. Je kunt hetof je kunt het niet. Een afgestudeerd econoom is niet zomaar goed genoeg om een bedrijf te runnen en verantwoordelijkheid te dragen. Je moet veel meer dingen hebben om een bedrijf te leiden. Een opleiding is heel belangrijk maar verzekert geen succes bij het dragen van verantwoordelijkheid in een bedrijf.

De man op de vloer moet bij ons redelijk door hebben waarmee zijn directeur bezig is. Zelf ben ik veel bij onze werkmaatschappijenen loop dan met de directeur door de bedrijven heen. Ik denk dat jefeeling moet houden met de basis van je produkt, met de totaleorganisatie. Dat is ongelooflijk belangrijk voor ondernemers. Het risico van een helikopter-view is bij 'te hoog hangen' veel te groot.

Decommunicatie gaat daaronder lijden en als die weg is, heb je een groot probleem.

Mensen op de vloer weten op hun beurt weer veel van bepaalde zakenbinnen het bedrijf waarop de top geen goed zicht heeft.

Ook via ondernemingsraden komen we veel te weten, die functioneren bij onsgoed. Ik denk dat een groot aantal ondernemers het tegenwoordig plezierig vindt om in een gestructureerde vorm te praten met eigen mensen over de gang van zaken binnen het bedrijf. Met de vakbonden hebben we wel eens discussies bij overnemingen. Derol van de bonden in Nederland is natuurlijk opzienbarend. Hoge looneisen kunnen enorme risico's voor een onderneming in Nederland inhouden.Vakbonden overvragen in mijn optiek wel. Als iedereen naar vijfendertig uur per week en een veel hoger inkomen gaat - endat wordt allemaal maar geaccepteerd - dan blijft de BV Nederlandgeen concurrerend bedrijf in de wereld. Er zitten nogal wat structuren in Nederland die een hoop geld kosten, zoals WAO, ziektekosten. Een vorm van zekerheid is prima maar je kunt ook doorslaan. En hier en daar zijn we wat doorgeslagen zoals je dagelijks in de krant kunt lezen. Zelfs de minister van sociale zaken begint zich aan een aantal zaken te ergeren. Het is mijn grootste zorg, die mentaliteit in Nederland. We slaan op ditmoment door. Amerikanen hebben gemiddeld twee weken per jaar vakantie, wij zeuren hier over hoe we onze ATV-dagen op moeten krijgen. Als jede effectieve produktiedagen van de Nederlanders gaat berekenen, schrik je je echt kapot.''