Leiderstrui nog losjes om schouders Theunisse

LUXEMBURG, 15 JUNI. Het leiderstricot van de Ronde van Luxemburg hangt nog maar losjes om de schouders van Gert-Jan Theunisse. Gisteravond trok Frans Maassen de eerste naden los, maar net niet hard genoeg. Na de venijnige klimtijdrit van gisteren is de Limburger de aanvoerder van het klassement tot op twee seconden genaderd. In de race van een kilometer bergop tegen het horloge won de winnaar van de Amstel Gold Race drie tellen. Hij finishte als derde achter Pinto en de fabelachtig rijdende winnaar Wilfried Nelissen die een onwaarschijnlijke tijd van 1.46 verwezenlijkte.

Theunisse finishte als zevende in het tweede deel van de derde rit. Theunisse besefte derhalve als geen ander dat het de komende dagen zwaar wordt de eerste plaats te verdedigen.

Zeker omdat in tussensprints seconden te verdienen zijn. “Als Frans Maassen een keer wint ben ik de leiding kwijt”, wist hij. Desondanks toonde de terugkeerde 'verloren zoon' zich niet ontevreden, hij had verwacht onttroond te worden. “Zulke korte ritjes liggen me niet, ook al gaat het bergop.”

Gianni Bugno heeft zich, nu de Ronde van Italie op een haartje na gevild lijkt, maar tevreden te stellen met dagsuccessen en eventueel een plaatsje winst in het klassement. De Italiaan, die met Claudio Chiappucci vooral als de grote favoriet werd gezien, draagt dat lot manmoedig en toont zich content met het haalbare. Gisteren was dat zijn derde etappezege. Bugno zegevierde in de eindsprint van een groepje van 30 man, met alle klassementsrijders, en versloeg zijn rivaal Chiappucci in een onderling duel. Hij had daarbij enig geluk dat Gianluca Bortolami, die als de betere spurter geldt, in de laatste meters van het pedaal gleed en zijn kansen vergooide.

De eindzege in de Giro is voor Chioccioli, die ook gisteren met de handen op de rug bijbleef. Dat staat ook voor Bugno vast. “Na tien dagen, dacht ik dat ik deze tijdrit nodig zou hebben om het verlies van Montviso goed te maken. Dat heeft nu geen enkele zin meer.”

Na de start in Castelfranco Veneto gebeurde er ruim 160 kilometer lang niets bijzonders. Niemand voelde zich geroepen tot het avontuur. Er vormde zich in de slotfase een kopgroep van 29 renners. Winaar Bugno verkeerde in de gelukkige omstandigheid twee ploeggenoten, Giovannetti en Tebaldi, in de buurt te hebben voor het aantrekken van de sprint.