Het doel van het leven

Ik heb geen kabel en kan daardoor het programma Klasgenoten niet meer zien. Dat vind ik jammer.

Als gevolg van het feit dat onbekende klasgenoten van een bekende Nederlander op de buis verschijnen, zie en hoor je mensen die normaal gesproken nooit op de tv komen. Daardoor hoor je ook heel andere dingen dan de doorsnee tv-praat. Zo was er een programma van een klas uit 1908 met enkele overgebleven hoogbejaarden waarin een stokoud mannetje meedeelde: “Niemand wil doodgaan, ergo is het doel van het leven oud worden.” Trots voegde hij eraan toe: “Wij hebben dat doel bereikt!”

In een paar simpele woorden werd daarmee een fascinerende kijk op het bestaan naar voren gebracht. Het doel van het leven is oud worden. Als dat waar is hebben bijvoold Mozart, Schubert, Chopin, Bizet, Mendelssohn, Scriabin, Purcell het doel van het leven gemist. En nog zo'n tiental grote componisten, want componisten hebben, uitzonderingen als Verdi en Strauss daargelaten, de betreurenswaardige neiging jong te sterven. Als het doel van het leven is: oud worden, dan moeten we daar allemaal ons best voor doen. Dan moeten we gaan leven als grote dirigenten, want grote dirigenten worden vaak l oud. Een theorie zegt dat dat komt doordat ze tijdens de concerten zo ongelofelijk transpireren. Volgens een andere theorie worden ze oud omdat ze hun agressie tijdens repetities ongeremd kunnen uitleven. Of we moeten gaan leven als dominees, die worden ook vaak heel oud, al brengt hun vak met zich mee dat ze graag jong bij God zijn. Of we moeten zorgen dat we levenslang krijgen. In de gevangenis word je ook stokoud. Je zag het aan de Twee van Breda. Nog waren ze er niet uit, of ze stierven. Biologisch gezien is het doel van het leven beslist n: oud worden. Het doel van het leven is, biologisch gezien: voortplanting. Heb je je voortgeplant, dan ben je overbodig geworden, is het biologisch gezien zinvol als je verdwijnt. Er is vrijwel geen enkele diersoort die nog lang blijft voortleven nadat reproduktie heeft plaatsgevonden. Doodgaan is heel goed. Was er geen dood, dan was er geen evolutie, geen natuurlijke selectie, geen verscheidenheid. De dood is de motor, of liever het vliegwiel van de evolutie. Alle leven streeft naar repro(Juktie, daar is alles op gericht. Op z'n achttiende denkt men om de minuut aan seks, bleek laatst uit een onderzoek. Volgens mij dacht ik op m'n achttiende elke minuut aan seks! Oud worden is een toenemende kans op pijn lijden, op aftakeling, op ziekte. Die zaken kunnen toch nooit 'het doel van het leven' zijn? Schopenhauer zei al: “Het komt in het leven niet aan op het bereiken van zoveel mogelijk geluk, maar op het vermijden van zoveel mogelijk pijn. Pijn vermijd door, nog kerngezond, in de kracht van je leven dood te gaan. Hoe ouder, hoe moeilijker het vermijden van pijn.”

Oud worden is niet het doel van het leven, maar een raadsel van de natuur. Leven dat zich gereproduceerd heeft, dient te sterven. Zo bezien is de menselijke ouderdom een wonderlijk en raadselachtig geschenk, iets dat helemaal nooit zo bedoeld is geweest en pas ook de laatste honderd jaar binnen ons aller bereik is gekomen. Misschien zal 'ouderdomoor een ziekte als aids binnenkort ook weer uit ons bereik verdwijnen. Hoe onnatuurlijk oud worden is, blijkt wel uit het feit dat mensen die in gevangenissen, in psychiatrische instellingen heel beschermd leven, de meeste kans hebben om stokoud te worden. Buiten de gevangenis was Hess geen 92 geworden, dat staat vast. Wie niet echt leeft, maar zo'n beetje in z'n cel vegeteert, wordt oud. Het doel van het leven is snel dood gaan, dus eeuwig jong blijven zoals het grootste genie vae mensheid: Wolfgang Amadeus Mozart.