Zelfingenomen Ajax-jeugd frobelend ten onder tegen SVV

ROTTERDAM, 10 JUNI. In een manmoedige poging aan te tonen dat het Ajax-bestuur zich niet laat verontrusten door een misgeopen kampioensfeest, lieten voorzitter Van Praag en penningmeester Van Os gisteren journalisten deelgenoot zijn van de contractverlenging van vier jaar van Dennis Bergkamp. De entourage in het Sparta-kasteel was allerminst verheffend. Maar wat de clubleiding in het tot perskamer omgebouwde materiaalhok deed, getuigde van een beter gevoel voor public relations dan hetgeen de Ajax-spelers die middag tegen de binnenort werkloze voetballers van SVV toonden.

Ajax liet op Spangen prolongatie van het landskampioenschap bijna onverschillig aan zich voorbijgaan - alsof de meeste spelers over zoveel realiteitszin beschikten dat zij meenden geen aanspraak op het cadeau van FC Groningen (winst op Ajax' concurrent PSV) te mogen maken. Ondanks de 1-0 nederlaag bestaat nog altijd de kans dat de Amsterdammers volgende week PSV op de eindstreep verslaan. Maar zelfs de meest fervente Ajax-aanhanger zou na het zielloze gestuntel tegen SVV moeten toegeven datdeze spelers niet nog eens op het Leidseplein mogen worden toegejuicht. In zijn zandbak in De Meer kan de Ajax-jeugd ongestraft frobelen. Gesteund door duizenden chauvinisten, voor wie er geen andere club bestaat, wanen de Witschges, Roys, De Boers en Bergkampen zich daar op een vliegend tapijt. Maar zodra er werkelijk belangen op het spel staan, blijken de artiesten niet meer dan schuchtere jongetjes. Trainer Beenhakker heeft zich in het verleden kritisch uitgelaten over de mentaliteit van jonge voetballers, maar laat zijn gevoelens in het openbaar nu niet meer de vrije loop - al branden hem de scheldwoorden na een grote mislukking op de lippen. Onder het nieuwe bewind van Van Praag cum suis wordt de vuile was niet meer buiten gehangen. De kwetsbare talentjes zouden eens emotioneel geraakt kunnen worden. Zonder kritiek te willen uiten, liet Beenhakker wel doorschemeren dat twee wedstrijden in een week (Finland-Nederland en SVV-Ajax) voor de Ajax-spelers lichamelijk geen problemen mag opleveren. Mentaal evenmin, “als ze professionalistisch zijn ingesteld”. Een nadeel zou geweest kunnen zijn dat de Ajax-selectie pas vanaf vrijdag zich in zijn geheel kon instellen op de wedstrijd tegen SVV. Maar dan nog? SVV. Het moge duidelijk zijn dat de grote Ajax-talenten ondanks hun nog jeugdige leeftijd allerminst over een winnaarsmentaliteit beschikken. En worden ze zo gekoesterd door Ajax en zijn aanhang, dan krijgen ze het nooit meer. Richard Witschge toonde tweemaal in vijf dagen dat hij niet meer dan een baller met virtuoze inslag is voor wie wegens gebrek aan persoonlijkheid geen circus belangstelling heeft. Hij heeft geen snelheid, een slechte motoriek, geeft zelden een eindpass, scoort nooit, kan niet verdedigen en mist vechtlust. Maar wie weet is hij een tweede Arnold Muhren. Opvallend was dat gisteren de geprezen 'linkerkant' van het Ajax-elftal (Roy, Witschge, Frank de Boer) in de eerste helft regelmatig door SVV werd uitgespeeld. Roy is op snelheid behendig en gevaarlijk, maar kan blijkbaar uit stand geen lantaarnpaal passeren, laat staan een verdediger van SVV (Refos, in Gods naam). De Boer, vorige week nog in Helsinki de redder van Oranje, heeft als verdediger een bedenkelijk tekort aan snelheid. Zijn manier van lopen vraagt om herscholing, voor zover dat nog mogelijk is. Tegen de snelle Finnen kon hij zich nog door positiespel en techniek een beetje handhaven, maar tegen SVV was hij nergens. Mede daardoor moet hij in de rust zijn opgeofferd voor een aanvaller, Willems. SVV speelde begrijpelijk verdedigend en gokte op snelle uitvallen. Het Schiedamse elftal manoeuvreerde met ten minste drie aanvallende ingestelde speler en schiep zich nog vier kansen. Naast de enorme mogelijkheid die Luhukay liet liggen na een voorzet van Barendse, die Witschge eenvoudig passeerde, miste bijvoorbeeld ook Gorre een geheide kans. Slechts Tebbenhoff scoorde, nadat hij de slap ingrijpende Silooy van zich af had geschud. “Ajax speelde een van zijn slechtere wedstrijden”, probeerde Beenhakker naar een verontschuldiging te zoeken. En: “Ik neem aan dat iedereen zijn best doet en wil winnen.” En: “We hebben het eerst een uur met voetbal geprobeerd en toen dat niet lukte moesten we het met opportunisme doen.” Mogelijk weigerden de Ajacieden te beseffen wat er op het spel stond bij de weer naar internationaal voetbal hunkerende aanhang en het financieel gewin eisende bestuur. De onverschilligheid druipt er binnen en buiten het veld vanaf. Wanneer Ajax volgend jaar een Engelse club in een Europa-cuptoernooi treft, vliegen de ballen de Amsterdamse salonvoetballers links en rechts om hun oren. Zonder Wouters, gisteren de enige met een ruime voldoende en de ongelukkigste na zijn spectaculaire omhaal die op de lat beJH)landde, is als een pluisje dat alle kanten kan worden opgeblazen. Zijn inzet, inzicht en getier houden de Amsterdamse lieverdjes op de been. Van het geroemde Ajax-systeem met zijn 'fantastische' vleugelspitsen was tegen het armoedige SVV niets te zien. Roy en Van 't Schip werden nauwelijks in het spel betrokken of wisten zich geen raad met hun tegenstanders. Elke bal werd naar het centrum van de aanval getransporteerd, waar topscorer Bergkamp een gemakkelijke prooi was van Vonk. Deze won elk kopduel en greep aan de grond meedogenloos als een winnaar in. SVV-doelman Hiele voelde zich in zijn element met kopsterke verdedigers als Vonk en Ridderhof. Waar hij vorige week tegen Finland nog moest wijzen, schreeuwen en uitlopen om zijn verdedigers te assisteren, kon de international zich nu beperken tot verdedigen op de lijn. Toen Hiele een kwartier na rust op miraculeuze wijze een schot van Winter met zijn voet over het doel werkte, moeten de Ajacieden hebben gedacht dat de doelman deze middag niet te passeren was. Ajax mocht nog blij zijn dat Tebbenhoff, Barendse en Luhukay niet gewend zijn fraaie kansen te krijgen, anders was de nederlaag nog vernederender zijn geweest. Dan had Ajax het kampioenschap definitief kunnen vergeten.