De Knel en La Vache qui rit bij Theater a-d Werf Festival; Collages voor zomeravonden

Voorstelling: Theater a-d Werf Festival: (RO) De Knel, openluchtvoorstelling van Jan Langedijk, Wouter Steenbergen, Michael Helmerhorst, Martin Hofstra. T-m 15-6. (RO) La Vache qui rit van Gonnie Heggen en Frans Poelstra. Vanavond nog in Akademietheater, Utrecht.

Minstens even gebiologeerd als het publiek staren de drie spelers naar het plaveisel. De ene tegel na de andere komt omhoog en valt weer terug met een plofje. Een grapje - ter introductie van de vierde speler die uiteindelijk, opzettelijk nonchalant, onder een tegel uitkruipt. Een collega van hem kwam even tevoren nog met een heuse brand op zijn rug binnenrennen; de heren maken hun opwachting op niet minder dan spectaculaire wijze. De Knel noemen mimespelers Jan Langedijk, Wouter Steenbergen, Michael Helmerhorst en Martin Hofstra de beeldende theatercollage die zij voor het Utrechtse festival Theater a-d Werf hebben samengesteld. Op een gedroomde plek, voor jongens die zo bij de dichter lijken te zijn weggelopen. Het afbraakterreintje aan de Vinkenburgstraat, naast de Neudeflat, leent zich bij uitstek voor romantische randjes, halsbrekend alpinisme tegen de gevel van de stadsrune, korte broeken, kapotte knieen en snottebellen. Zoals het paard in het jongensboek altijd Bliksemschicht heet, en de heldhaftige roodhuid veelal Snelvoet, zo siert dit haveloze plekje zich voor de gelegenheid met de naam De Windhoek. Een uurlang nostalgisch kattekwaad - dat is wat De Knel laat zien. Zonder pretenties en met kleine en grotere effecten van vuurpijlen, rook en donderkabaal, staan Langedijk cs en mengeling van het vroegere Hauser Orkater, het voormalige op technische vondsten gebaseerde theater van Perspekt, en van dat van zichzelf ten beste te geven. Onderhoudend, af en toe verrassend, sympathiek en geknipt om op een landerige zomeravond even kennis van te nemen als de wandeling toch die kant opgaat. Hetzelfde geldt voor de andere openingsvoorstelling van het Werf-festival (tot 15 juni). Ook La vache qui rit is een collage van invallen, vondsten en vormideetjes, van de in de moderne dans geschoolde performers Gonnie Heggen en Frans Poelstra. Aan de hand van een onzinnig verhaaltje over familie-Koe-op-reis stappen zij van het ene kostuum in het ander personage, dansen synchrone pasjes, kwekken of kwelen expressionistische klanken of geven zich over aan een liefdesduet tussen twee papieren zakken. Iets meer dan de makers van De Knel hebben deze de ambitie kunst te scheppen. Maar hemelschokkend is het niet wat zij tonen. Hun met anderhalf uur te lange performance is onderhoudend, af en toe verrassend, sympathiek en geknipt voor een zomeravond.