Agassi recordhouder in het verliezen van vijf-set partijen.

PARIJS, 10 JUNI. Dat Andre Agassi zelfs al op 21 jarige leeftijd een soort veteraan is met een begenadigde speelstijl is al enkele jaren genoegzaam bekend. Maar de tragiek is dat hij al geruime tijd zijn beste tennis reserveert voor de commercials van zijn hoofdsponsor Nike, die het predikaat rock and roll-tennis hebben meegekregen.

Onder de jengelende tonen van hard- rockmuziek slaat Agassi - ondermeer tegen John McEnroe --in kleurrijke outfit de wonderlijkste ballen, die in de perceptie van de televisiekijker geen enkel probleem voor de supertennisser moeten zijn. De realiteit is echter wat genuanceerder. Gisteren stond Agassi op het court central van Parijs al in de derde finale van een Grand- Slamtoernooi. En na Parijs vorig jaar tegen Andres Gomez, de US Open in september tegen Pete Sampras, liep de apotheose van een toernooi waarin Agassi met gedegen tennis opnieuw een favorietenrol had afgedwongen, gistermiddag tegen zijn landgenoot Jim Courier ook dit keer weer op een enorme deceptie uit. De nederlaag in vijf sets (6-3, 4-6, 6-2, 1-6, 6-4), in een partij die tot twee keer toe twintig minuten werd onderbroken door de regen, betekende echter een nog groter ontgoocheling voor Agassi dan de andere verloren Grand-Slamfinales. Omdat hij dit jaar zowel mentaal als qua tennispotentie volgens zijn voortreffelijk functionerende pr-team, onder leiding van coach Nick Bolletieri, beter opgewassen leek tegen de lastige omstandigheden dan in het verleden. "Maar Agassi is recordhouder in het verliezen van vijf set-partijen", voorspelde goeroe lon Tiriac al feilloos nadat Boris Becker in de halve finale kansloos door de Amerikaan was verslagen. Vorig jaar brak zijn tegenstander Jim Courier met Bollitieri omdat hij niet als tweede keus wenste te worden beschouwd achter Agassi. Hij kwam terecht bij de Amerikaanse tennisfederatie (USTA), die hem een gerenommeerde coach bezorgde in de persoon van Jose Higueras, een voormalig top tienspeler uit Spanje, gespecialiseerd op gravel. "Zonder Higueras had ik hier niet gestaan", zei Courier, die na de eerste regenpauze op aanraden van Higueras zijn strategie wijzigde en vaker inkwam op de back handslice, half-court geslagen ballen van Agassi, die het in het slaan vanaf de baseline steeds vaker moest afleggen tegen Courier. Agassi zat er op de persconferentie helemaal doorheen. Met gebroken stem mompelde de Amerikaan nog wat antwoorden op de vragen. Verbijsterd vroeg hij zich af hoe hij een wedstrijd die zich helemaal in zijn voordeel leek te ontwikkelen, op een dergelijke manier nog uit handen had kunnen geven. Het een keer breken op de service van Courier bleek al voldoende voor winst in de eerste set, maar in de tweede set, bij een 3-1 voorsprong en deuce, voltrok zich het noodlot voor Agassi toen beide spelers de baan de eerste keer moesten verlaten voor een regenpauze. De paradox was dat Agassi daarmee in feite het slachtoffer werd van de publiciteit, die hem groot heeft gemaakt. Vanwege de Amerikaanse televisie begon de finale in Parijs pas om kwart over drie, terwijl in de uren daarvoor geen druppel regen op de baan was gevallen. Na de hervatting bleek Agassi echter geen game meer dezelfde souvereine speler uit het eerste gedeelte van de wedstrijd. Courier begon beter en gemakkelijker te serveren, sloeg zeven aces, anticipeerde beter op de harde wind en het opstuivende gravel dan zijn tegenstander en begon in de rally's een soort 'punch'-tennis dat Agassi qua snelheid en kracht niet bleek bij te kunnen benen. Agassi: "Na de pauzes werkte alles in zijn voordeel. Dat was uitermate frustrerend." Jim Courier mijmert nog steeds over de gemiddelde verdiensten van drie miljoen dollar die een goede honkballer als pitcher of slagman in de Major League kan verdienen. Want aan zelfvertrouwen ontbreekt het de Amerikaan geenszins. Hij is er van overtuigd dat hij ook in die sport de top zou hebben gehaald. Op zijn dertiende jaar verwisselde hij de honkbalknuppel voor het tenmsracket, maar zijn opmars in het tennis begint met vier toernooizeges dit jaar opmerkelijk vormen aan te nemen. Over veertien dagen speelt Courier op Wimbledon, waar hij vorig jaar de derde ronde haalde "Ik ben daar niet echt de favoriet", meende de 21 jarige Amerikaan na afloop van zijn eerste Grand-Slamoverwinning.