Nieuwe start Steffi Graf eindigt in een anticlimax

PARIJS, 7 JUNI. Steffi Graf was 20 jaar en zeven maanden toen zij haar negende Grand-Slamtitel in het tennis veroverde. Haar voorgangsters als first lady of tennis, Chris Evert en Martina Navratilova, hadden er op die leeftijd respectievelijk drie en nul. Maar sinds ruim een jaar, Graf won haar laatste Grand-Slamtitel in januari '90 in Melbourne, staat haar spel onder druk. Mede onder invloed van een aantal prive-affaires, waarin haar vader Peter Graf centraal staat.

Zelf legde de Duitse, die op 14 juni 22 jaar wordt, gisteren geen verband tussen haar nederlaag met de ontluisterende cijfers (6-0, 6-2) in de halve finale van het vrouwentoernooi van Roland Garros tegen de Spaanse Sanchez, en de familieproblemen waarmee zij al geruime tijd wordt geconfronteerd. Maar het was op zijn minst een uiterst onfortuinlijk toeval dat haar vader ook gisteren weer in opspraak raakte.

Zelf sprak Peter Graf van wat duw- en trekwerk op de tribune, maar Jim Levee, een fan van het eerste uur diende bij de organisatie een klacht in dat hij op de tribune een klap van Peter Graf in het gezicht had gekregen. Nadat de partij bij 6-0 en 3-1 door regen werd onderbroken bedreigde Levy in het spelersrestaurant de Graf-familie en Steffi's trainer Pavel Slozil met de opmerking dat zij naar Wimbledon maar beter een paar goede body-guards mee kunnen nemen.

Zelf ging de tennisspeelster, die op de baan had staan te schutteren als een beginneling, verhaal halen bij haar moeder. “Ik had begrepen dat er een incident is geweest en dat mijn vader een klap op zijn schouder en rug heet gekregen. Ik heb mijn moeder gevraagd wat er gebeurd was. Maar mijn spel heeft het verder niet benvloed.”

Wat in Parijs een nieuwe start in haar gestagneerde tennisloopbaan had moeten worden, eindigde echter in een anti-climax. Vorig jaar werd Graf op het toernooi achtervolgd door het Duitse boulevardblad Bild dat een 'tolle Beziehung' publiceerde van vader Peter Graf, tot dan toe haar ongenaakbare steun en toeverlaat op ieder gebied, en een fotomodel.

Graf raakte door alle commotie van slag, verloor na 160 weken haar nummer een positie op de wereldranglijst aan Monica Seles en kon ondanks haar lengte (1,75 meter) en toegenomen kracht met haar onverbiddelijke fore-hand niet langer het vrouwencircuit domineren, waarvan zij van 1987 tot en met 1989 de onbetwiste koningin was. In die periode won zij een Grand Slam en verloor zij van 240 wedstrijden slechts zeven partijen.

Voor Parijs verklaarde Graf, nu al een veterane, te hebben afgerekend met een identiteitscrisis, waarin zelfs de vraag centraal stond of zij wel met tennis zou moeten doorgaan of niet? Zij huurde een villa op loopafstand van Roland Garros en verklaarde: “Ik heb hard aan mijn fore-hand gewerkt, neem prive af en toe wat meer afstand van het tennis en voel niet langer de druk altijd maar weer te moeten winnen om de onbetwiste nummer een te moeten zijn. Dat heeft mij goed gedaan.

Ik heb weer zin in het tennis.'' Graf ging er op Roland Garros als vanouds tegenaan, verspeelde tot gistermiddag geen set, om vervolgens op te lopen tegen de meest deprimerende nederlaag in haar loopbaan.

In 1983 had Graf al eens op Roland Garros een set ingeleverd met 6-0 tegen Beverly Moluld, maar zij was toen twaalf jaar. Graf: “Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo slecht gespeeld heb. Na een paar games verloren te hebben, stokten mijn slagen vanaf de baseline. Zelfs met mijn fore-hand. Alles ging mis.”

Sanchez, die de wedstrijd in de recordtijd van 53 minuten afwerkte, staat daardoor morgen voor de tweede keer in de finale van Parijs, het toernooi dat zij in 1989 won omdat Graf in de eindstrijd onwel werd.

De Spaanse komt daarin uit tegen Monica Seles. De partij van de Joegoslavische tegen Gabriela Sabatini werd bij 4-4 onderbroken door regen, maar na de hervatting joeg Seles haar tegenstandster finaal over de kling (6-4, 6-1).