Londen veroordeelt de pitbull tot gemuilkorfd en aangelijnd uitsterven

LONDEN, 7 JUNI. De pitbull en zijn makkers verdwijnen van de Britse eilanden, maar langzaam. Het mes van de sterilisator, het leer van riem en muilkorf en de zegen van de plaatselijke politie verlenen hun voorlopig respijt. Het wetsvoorstel dat de Britse minister van justitie, Kenneth Baker, deze week op tafel heeft gelegd, verplicht eigenaars uiteindelijk toch niet tot het laten afmaken van hun lieveling. “Verantwoord gedrag” van de baas en de vrouw betekent dat de op vechten gefokte viervoeters in Groot-Brittannie de vrijheid krijgen om in de toekomst van ouderdom, maar pup-loos, te sterven.

Het ministerie van justitie heeft 250.000 pond (circa een miljoen gulden) uitgetrokken op de begroting in de kennelijke verwachting dat de helft van de pitbull- en Tosa-eigenaars, naar schatting verantwoordelijk voor 10.000 honden in totaal, liever vijftig pond compensatie voor het afmaken van hun huisdier opstrijkt, dan kosten maakt voor de verplichte sterilisatie en de aanschaf van een muilkorf.

Wie zijn pitbull wil houden, moet zijn hond laten registreren bij de politie en moet het beest op de openbare weg gemuilkorfd en aangelijnd meevoeren. Het afsluiten van een aansprakelijkheidsverzekering wordt verplicht. Met de honden mag niet langer worden gefokt, er mag niet mee worden gehandeld en elke hond moet worden gesteriliseerd. Op overtreding staat 5000 pond boete of 6 maanden gevangenisstraf. “Er is voortaan niets macho's meer aan om je gesteriliseerde en gemuilkorfde pitbull mee te nemen voor een blokje om”, zei Kenneth Baker.

Het wetsvoorstel werd toegejuicht door dierenartsen en dierenbeschermingsorganisaties, maar de politie kreeg meteen ruzie met de minister omdat ze niet opgezadeld wil worden met de registratie van de vechthonden. Ze vindt dat vergunningen net zo goed door de gemeente of door het postkantoor kunnen worden afgegeven. De Labour-oppositie is het wel eens met de voorgestelde beperkingen op de bewegingsvrijheid van dit soort honden, maar maakt zich boos over de beperkte spreektijd (negen uur) die in het Lagerhuis aan het wetsvoorstel zal worden gewijd. Volgens Bakers schaduw bij Labour, Roy Hattersley, is de regering bang dat Conservatieve partijgenoten voor de zoveelste keer zullen aandringen op registratie van alle honden in Groot Brittannie. De regering is daartegen omdat ze bureaucratie wil tegengaan.

Het Britse voorstel lijkt op maatregelen waartoe eerder al de regering van de Republiek Ierland besloot. Wat daar en inmiddels in Engeland zelf grote verontwaardiging heeft gewekt, is het feit dat het Ierse voorstel ook het ras van de Engelse bulldog omvat. Heeft die beslissing politieke bijbedoelingen, omdat de Engelsman in de figuur van “John Bull” wordt gesymboliseerd? Of heeft de Ierse regelgever, zoals de voorzitter van de bulldogclub suggereert, gewoon elke hond in zijn lijst opgenomen die het woord “bull” in zijn naam heeft? Ierse eigenaars van Engelse bulldogs verzetten zich met man en macht tegen dit deel van het wetsvoorstel. Engelse bulldogs, zeggen ze, zijn intense goeierds en bovendien maakt hun platgeslagen snuit het onmogelijk hen te muilkorven. Een dierenarts: “Dan stikken ze”.