Collectiebeleid

Het interview van redacteur Bram Pols met Rudi Fuchs (NRC Handelsblad, 30 mei) spreekt boekdelen:

Beste mensen! Als u nog een oudoom of een grootmoeder hebt, die een mooi stuk antiek bezit, een schilderij van bijvoorbeeld Mesdag of een andere bekende schilder en u verdenkt hen ervan hun kunstbezit te willen vermaken aan een museum, of liever het Haagse gemeentemuseum, tracht hen dan over te halen hun wilsbeschikkingen ongedaan te maken. Het kunstvoorwerp zal anders na hun dood in dank door de gemeente worden aanvaard en vervolgens verdwijnen in de catacomben van het museum om dan nooit meer door mensenogen aanschouwd te worden. Die domme oudoom, die dacht nog anderen te kunnen laten genieten van zijn schilderij! Hij mag blij zijn als de directeur het na enige jaren verkoopt, dan kan die voor de opbrengst iets naar eigen smaak kopen, dat hij noemt zijn collectie.

De meeste musea hebben hun collectie te danken aan het maecenaat. Als Rudi Fuchs het zoveel beter weet is het maecenaat blijkbaar uit de tijd.

Vermogende burgers kunnen dan beter zelf hun kunstvoorwerpen (naar het buitenland) verkopen, dan dat ze dat door musea laten doen.