Antenne voor satellietontvangst met kunststof lens

Antennes voor de ontvangst van satellietsignalen worden steeds kleiner.

Dat komt vooral door de gestegen vermogens van grondstations en satellieten. De antennes waarmee de kanalen van de krachtige Astra-satelliet kunnen worden ontvangen, hoeven nog maar een doorsnede te hebben van 60 cm en vooral op het niet-bekabelde platteland ziet men ze steeds vaker. Meestal zijn ze in een lichte kleur uitgevoerd en vallen ze nogal op. Niet elke buurtbewoner is daar blij mee. De nieuwere antennes die in donkere kleuren zijn gespoten en van een soort metaalgaas zijn gemaakt, zijn minder ontsierend (en ook veel minder windgevoelig). Het kan ook anders. Het Zwitserse bedrijf Revox introduceerde een paar dagen geleden een antenne voor satellietontvangst die een zeer geringe doorsnede heeft: afhankelijk van de satelliet die men wil ontvangen 34 cm (voor de 32 omroepkanalen op Astra-1a en -1b) of 24 cm (TV-Sat en TDF voor zakelijke direct-broadcasting). Het apparaat lijkt een beetje op een dichte schijnwerper. De antenne werkt dan ook niet volgens het schotelprincipe - waarbij een parabolische vorm de parallel inkomende signalen terugkaatst en bundelt in een punt - maar met een lens. Achter het bolle deksel van de antenne zit een kunststof fresnel-lens die de inkomende signalen bundelt. Fresnellensen zijn aan een kant plat en hebben aan de andere kant een aantal ringvormige prisma's die concentrisch zijn aangebracht. Op deze wijze is een zeer platte lens mogelijk. De kunststof waar de lens in de antenne van is gemaakt heeft een zodanige brekingsindex dat de zeer kortgolvige satelliet-signalen (rond de 12 GHz) precies op een punt samenkomen en daar bevindt zich een gevoelige sensor. De antenne, bedoeld voor buitenmontage, kost in de Astra-uitvoering rond de duizend gulden.