Strijd binnen Britse leger over inkrimping

LONDEN, 5 JUNI. Britse legereenheden gaan een periode van verbeten onderlinge strijd tegemoet nu de minister van defensie, Tom King, gisteren in het Lagerhuis de precieze omvang van al eerder aangekondigde personeelsbezuinigingen heeft aangekondigd. Tegen het jaar 1995 moet het Britse leger 116.000 man groot zijn, 40.000 kleiner dan nu. De vraag die in de komende maanden moet worden beantwoord is waar die bezuinigingen precies moeten vallen. Het gaat daarbij zowel om rangorde als om sterkte. Nu al vrezen meer dan 20 van de 70 generaals voor hun baan en gaat het gerucht dat in elk geval de gehele Gurkha Brigade wordt opgeheven. Alleen al van de 55 infanteriebataljons staan er 19 op de nominatie om te verdwijnen.

Het Britse leger kan volgens minister King 21 procent kleiner worden nu de Koude Oorlog is beeindigd. Het Britse ministerie van financien ziet in de dooi een extra reden om aan te dringen op bezuinigingen op defensie. De belangrijkste afwijking van 'Opties voor Veranderingen', een beleidsnota over veranderde defensiebehoeften die King vorig jaar presenteerde, is dat het systeem van indeling in regimenten wordt gehandhaafd. De minister heeft zich laten overtuigen dat de trots op het regiment een belangrijke aandrijfmotor is voor de prestaties van het (beroeps-)personeel in het Britse leger. Naar verluidt heeft zelfs een influistering van koningin Elizabeth persoonlijk tot die overtuiging bijgedragen. Maar het is onvermijdelijk dat sommige regimenten zullen worden samengevoegd en dat andere zullen worden ontbonden, hoe verdienstelijk ze zich ook hebben gedragen in de Golf (de Staffordshires) of hoezeer ze ook zijn aangewezen deel te gaan uitmaken van de nieuwe 'snelle-interventiemacht' van de NAVO (de Green Howards).

Minister King kreeg het in het Lagerhuis zwaar te verduren van zijn 'schaduw' bij Labour, Martin O'Neill, die hem verweet dat hij een jaar na 'Opties voor Veranderingen' de onzekerheid over de inhoud van de bezuinigingen nog steeds laat voortduren. King vond dat verwijt “schandelijk” en zei dat O'Neill geen rekening wenste te houden met het feit dat er intussen een oorlog in de Golf is uitgevochten, die voor vertraging op andere terreinen heeft gezorgd.