Topfavoriet ziet problemen na simpele zege op Cherkasov; Edberg bagatelliseert winst

PARIJS, 4 JUNI. In tegenstelling tot een erkende krachtpatsers als Boris Becker - die zeker op Wimbledon het service-volleytennis een andere dimensie heeft verschaft - oogt Stefan Edberg een stuk atletischer en is zijn uitvoering van het tennisspel beduidend eleganter. De cross-court geslagen ballen met de backhand, de service-returns met de backhand, de top spin-lob, het zijn korte, snel uitgevoerde acties waarmee Edberg - wanneer zijn spel loopt - zijn tegenstanders domweg executeert.

De verbluffende acties op de baan staan echter volstrekt in contrast met zijn benadering van het tennisspel, die tamelijk langzaam is. Sloom is net niet het juiste woord, want Edberg is na Borg al het tweede Zweedse tennisfenomeen wiens mysterieuze stilzwijgen en veelal nietszeggende uitspraken tamelijk lang zijn verward met een bijna diepere mystieke betekenis van zijn gedachten, die er helemaal niet is. Ook prive leidt Edberg - met de vroegere vriendin van Wilander Annette Olsen - een rustig leven. Wanneer hij niet op reis is woont de tennismiljonair in Londen-Kensington, in zijn schaarse vakanties keert hij terug naar zijn villa aan de Baltische kust in Vastervik, waar hij is opgegroeid als de zoon van een politieman. “Mijn ouders hebben me geleerd dat geluk uit simpele dingen bestaat en niets van doen heeft met geld en roem”, is nog een vde diepere uitspraken van de huidige nummer een op de wereldranglijst. Het is Stefan Edberg ten voeten uit. Edberg begon op zijn zevende jaar met tennissen, werd fullprof op zijn zestiende en won in 1984 een jeugd Grand Slam door de jeugdtoernooien van Melbourne, Parijs, Wimbledon en Flushing Meadow te winnen. In totaal won Edberg 29 toernooien, een gouden medaille op de Spelen van 1984 in Los Angeles, hij veroverde vijftien dubbeltitels en was de achtste speler die sinds de invoeg van de computer-ranking op 13 augustus 1990 de nummer een positie innam. Een klassering die hij in januari van dit jaar slechts 26 dagen moest afstaan aan Boris Becker. De doorbraak in zijn carriere ontstond toen Edberg in contact kwam met Tony Pickard, vertegenwoordiger in Europa van Wilson, die Edberg's rackets fabriceert. Pickard, een voormalig Brits Davis-Cupspeler, werd meer dan alleen zijn coach. In de loop der jaren is hij ook zijn mentor, adviseur, manager vriend geworden. Het was de Engelsman die Edberg aanraadde zijn valse bescheidenheid af te leggen. Pickard: “Het grootste probleem was hem er van te overtuigen in zichzelf te geloven.” Maar zelfs nu Edberg, met bijna tien miljoen dollar prijzengeld en een veelvoud aan endorsements, op het toppunt van zijn tennisroem is, steken soms toch ongegronde twijfels de kop op. In Parijs op Roland Garros, evenals de US Open een Grand-Slamtoernooi dat hij nog nooit gewonnen heeft, sidderen zijn tegenstanders al wannr hij nog maar aanstalten maakt naar het net te gaan, waar hij praktisch onpasseerbaar is. Maar er is altijd wel wat.

Wordt hij niet gekweld door pijntjes of kwaaltjes, dan vindt hij wel een andere manier om zijn fabelachtige machtsvertoon te bagatelliseren. Na Tsjesnokov een ronde daarvoor, was Cherkasov gistermiddag al de tweede Sovjet-speler van kaliber die drie sets tegen Edberg geen schijn van kans kreeg. Maar Edberg zag dat toch iets anders gezien zijn uitspraak: “Ik was vanaf het begin van deze partij in problemen. Na het winnen van de tie-break in de eerste set begon ik me wat beter op mijn gemak te voelen. Maar de omstandigheden zijn lastiger dan vorige week. Het is kouder, er is meer wind en de baan is trager. Dat is een nadeel. Op gras kun je gemakkelijk een partij winnen zonder een keer je service te verliezen. Dat is tegen een goede gravel-speler bijna onmogelijk.”

Niettemin realiseert Edberg, die de kwartfinale tegen de Amerikaan Courier speelt, zich dat hij een van de topfavorieten is om zondag de kampioensbeker op Roland Garros in ontvangst te nemen. Na het winnen van zowel Melbourne als Wimbledon twee keer, zou hij daarmee weer een plaatsje opschuiven op de ranglijst van de echte tennisgroten. Edberg: “Het is natuurlijk leuk je loopbaan af te sluiten met overwinningen in alle Grand-Slamtoernooien. Maar ik heb wat dat betreft nog een paar jaar de tijd, ook nog steeds niet het gevoedat ik aan mijn absolute top zit.” Edberg krijgt in Parijs na Courier in de halve finale te maken met de winnaar van de wedstrijd tussen de Argentijn Davin en de Duitser Stich. De Zweed heeft daarmee een beduidend betere loting dan de twee andere gedoodverfde toernooi-winnaars, Agassi en Becker, die elkaar in de halve finale kunnen treffen. Edberg ontloopt daarmee zijn grootste concurrenten in ieder geval tot zondag in de finale. Opmerkelijk was gisteren de opmars van Michael Stich, die in drieets (6-3, 6-1, 6-2) de Franse publiekslieveling Fabrice Santoro uitschakelde. Stich stond twee ronden eerder op Roland Garros nog te schutteren tegen Richard Krajicek, een bewijs te meer hoe gering de krachtsverschillen in de sub-top van het proftennis momenteel in feite zijn. Maar met de Nederlanders hoeft men in Parijs geen medelijden te hebben. In het enkelspel mogen hun verrichtingen dan nauwelijks enig opzien gebaard hebben, de kassa rinkelt toch wel. Zeker voor Paul Haarhuis, die de dee ronde in het enkelspel haalde, maar gisteren met Koevermans (die even voor de bekerfinale tussen Feyenoord en Den Bosch naar Rotterdam was gereisd) in het dubbelspel, en met Caroline Vis in het mixed-dubbelspel de kwartfinale bereikte. Haarhuis heeft in acht dagen tennis in Parijs daardoor al ruim 60.000 gulden verdiend. En het is allemaal nog niet afgelopen. Vooral met Koevermans begint hij zich tot een geducht koppel in het dubbelspel te ontwikkelen. Beide spelers acteren ideze discipline zo sterk en verzamelen zoveel punten dat zij op de nominatie staan zich te kwalificeren voor het WK-dubbelspel, dat dit najaar wordt betwist in Tasmanie. Dat ook in dit toernooi weer een uiterst aantrekkelijk prijzengeld valt te verdelen hoeft eigenlijk geen nader betoog.