WEKELIJKSE REGEN VAN MUNTSTUKKEN

Het Griekse voetbalelftal komt in dezelfde EK-kwalificatiegroep uit als Nederland en is dus zeer genteresseerd in de wedstrijd van Oranje van woensdag in en tegen Finland. In Griekenland werd gisteren het voetbalseizoen afgesloten, waarmee een einde kwam aan een weer zeer opmerkelijke competitie vol incidenten en vreemde uitslagen.

Van het Griekse voetbal wordt gezegd dat er met de regelmaat van de klok wedstrijden worden gekocht en verkocht. Men zou er buiten het veld, maar zelfs ook tijdens het spel binnen de lijnen over uitslagen onderhandelen. De Griekse voetbalbond kreeg er dit seizoen bijvoorbeeld lucht van dat de voorzitter van Ionikos een tegenstander een flinke som geld had geboden om het tijdens de wedstrijd rustig aan te willen doen. Ionikos kreeg vijf strafpunten toegekend, maar die sanctie werd later weer opgeheven wegens een gebrek aan bewijs.

Ook tijdens de eindfase van de afgelopen competitie was er wel degelijk sprake van een aantal duels waarbij degradatiekandidaten waren betrokken met op zijn zachtst gezegd een verrassende uitkomst.

Panathinaikos, de landskampioen en bekerwinnaar, kwam bijvoorbeeld drie weken geleden in eigen stadion tegen het veel zwakkere Larissa met 3-0 voor. Uiteindelijk werd het nog 3-3 en kon heel Griekenland via de televisie zien dat de keeper van Panathinaikos de gekste bokkesprongen maakte. Het publiek riep dat de wedstrijd verkocht was en boven de verhalen in enkele kranten stond met grote letters Doro, cadeau. Daar bleef het bij, zoals in de meeste gevallen. Eens, twaalf jaar geleden, werd Iraklis uit Thessaloniki een klasse teruggezet wegens een poging tot omkoping. Daar kon toen echter geen twijfel over bestaan, omdat de club er door 'vijanden' was 'ingeluisd' en er bandopnamen van de transactie waren gemaakt.

Bij de wedstrijd tussen Iraklis, de club van de Nederlander Remco Boere, en Xanthi van gisteren stond een woedende toeschouwer na een door de thuisclub gemiste kans op en maakte in de richting van de voorzitter van Iraklis met zijn vingers het geldgebaar. “Het is verkocht”, schreeuwde hij. Na afloop werden de spelers van Iraklis bij de uitgang door de eigen fans bekogeld. Xanthi was op de laatste speeldag een van de zes clubs die nog in aanmerking kwamen voor de drie degradatieplaatsen. Iraklis-Xanthi eindigde in een bloedeloze 0-0. Dat was voldoende voor Xanthi. Ionikos, Levadiakos en Ioannina degradeerden na een middag waar heel voetbalgek Griekenland in de ban was van de strijd tegen de degradatie.

Trainer Henk Houwaart noemt het Griekse voetbal “een kermis”. “En als echte voetbalman hield ik het in de draaimolen niet meer uit.”

Houwaart stapte drie wedstrijden voor het einde op bij Xanthi. Hij zegt de wanorde bij het provincieclubje niet meer te hebben kunnen verdragen. Rob Jacobs (PAOK) en Janusz Kowalik (Ionikos) vertrokken op gezag van hun bestuur al veel eerder in het seizoen naar huis. Gene Gerards (OFI) is derhalve de enige van de vier Nederlandse trainers die de competitie bij zijn club afmaakte. Gerards is al zes jaar actief op Kreta, heeft recent een nieuw contract voorgelegd gekregen met de looptijd van zes jaar en kan inmiddels een halve Griek worden genoemd.

Houwaart waande zich bij Xanthi vaak bij “een cafeploeg”. Hij stoorde zich aan de kleinste dingen. De clubpresident rookte bijvoorbeeld als een schoorsteen aan tafel tijdens de maaltijden van de spelers en hield daar ondanks herhaaldelijk verzoek van Houwaart niet mee op. “Een van mijn beste spelers”, geeft de nieuwe trainer van Cercle Brugge een ander voorbeeld, “ging nooit mee naar uitwedstrijden in Athene. Hij was altijd ziek of geblesseerd. Heel toevallig. Pas tegen het einde van het seizoen kwam ik erachter dat hij gewoon bang was om te vliegen.” Toch zegt Houwaart niet dat hij nooit meer in Griekenland zou willen werken. “Aan de andere kant is het allemaal heel enerverend, het voetbal leeft enorm. En de topclubs uit Athene (Panathinaikos, Olympiakos of AEK, red) zijn wel goede organisaties.”

Remco Boere kwalificeert het niveau van het Griekse competitievoetbal als middelmatig. Hij denkt dat kampioen Panathinaikos in de Nederlandse eredivisie “een goede middenmoter” zou zijn. Zijn eigen club Iraklis zou zich volgens Boere op het hoogste niveau kunnen handhaven. “Technisch zijn de Grieken sterk, maar op tactisch gebied zijn ze zeer beperkt. Bij de jeugd wordt daar al geen aandacht aan besteed. Ik ben hier van de ene op andere dag op het middenveld terecht gekomen. Dat ging probleemloos. In Nederland zou ik toch zeker een jaar aan die nieuwe plaats hebben moeten wennen.”

Boere ziet er in de laatste wedstrijd van Iraklis tegen Xanthi opvallend fit uit. Hij blijkt acht kilo lichter te zijn dan in zijn periode in Nederland en Belgie. “Een kwalitatief mindere competitie wil niet automatisch zeggen dat je het als voetballer makkelijk hebt.

Er wordt in Griekenland keihard gespeeld, scheermessenwerk. Je krijgt hier als speler veel waardering als je hard werkt. Dat zien de mensen als een vorm van clubliefde. Je moet ook nooit hardop zeggen dat je naar een andere club wil. Dat wordt als verraad beschouwd.''

De Griekse voetbalsupporters zijn zeer fanatiek en bloeddorstig. Maar al te vaak zijn de scheidsrechters het doelwit van ontevreden fans. Na elke wedstrijd gaat het arbitrale trio ongeacht het verloop onder politiebewaking het veld af. Toch zijn dit seizoen weer diverse scheidsrechters gewond geraakt. Bij Iraklis-Xanthi sprintten zo'n tien leden van de Griekse ME het het veld op toen de scheidsrechter door allerlei figuren, ook niet-spelers, werd belaagd nadat hij verdediger Daniel Papadopoulos van de thuisclub een rode kaart had gegeven.

Ook trainers en spelers zijn hun leven niet veilig. Laatst ging de trainer van Doxa Drama knock-out na een klap van de verzorger van PAOK. “Als ik verloor”, zegt Houwaart, “wilden de supporters me het liefst vermoorden. Maar won je dan was je ineens weer de beste trainer van de wereld. Ik heb in Griekenland ook meer kussen van mannen dan van vrouwen gekregen.” Houwaart herinnert zich een supporter van Xanthi die hem na een teleurstellend gelijkspel op eigen veld bedreigde. “Maar”, vertelt de trainer, “een week later wonnen we met 2-0 van AEK. Werd ik na afloop voor de televisie genterviewd en voelde ik ineens een arm om mijn schouders slaan. Toen ik keek wie dat deed was het dezelfde vent die me had willen afmaken.”

Boere, sinds december '89 bij Iraklis, kijkt al niet meer op van incidenten met verhitte supporters. “Ik loop altijd meteen naar het midden van het veld. Daar heb je de minste kans geraakt te worden door iets dat van de tribune wordt gegooid. Het regent hier elke wedstrijd muntstukken. Na een gelijkspel van ons tegen Olympiakos in Athene spatten de colaflesjes vlak naast me uiteen.”

Boere's ploeg Iraklis werd door het gelijkspel van gisteren vijfde in de eindstand, een punt achter plaatsgenoot PAOK. De vijfde positie leverde de spelers van Iraklis een een bonus van 10.000 gulden op.

Naast tekengeld en maandsalaris krijgen de spelers van Iraklis duizend gulden per punt. Er wordt door de schatrijke bestuurders in het Griekse voetbal werkelijk met geld gesmeten. Houwaart: “Je kan als trainers en spelers echt ladingen poen en zon pakken in Griekenland.”

Uit alle windstreken worden spelers aangetrokken. Oleg Protassov van Olympiakos is de duurste en bekendste buitenlander in de Griekse competitie. De Roemeen Lupu speelde er ook (bij Panathinaikos), maar hij zit inmiddels in Athene achter slot en grendel wegens het plegen van een aantal inbraken. Boere en Dennis van Wijk van het gedegradeerde Ioannikos zijn de Nederlandse voetballers in Griekenland. Er spelen ook Chilenen, Uruguanen, Polen, Bulgaren, Joegoslaven en Albanezen. PAOK heeft drie Egyptenaren, Olympiakos drie Russen en Xanthi drie Brazilianen. “Maar”, zegt ex-trainer Houwaart, “twee van de drie kunnen er niets van. Marcello is een goede Braziliaan en dan denken ze meteen dat alle spelers uit dat land kunnen voetballen. Dat is typisch Grieks.”