Rotterdam viert schamele zege in bekerfinale als een bevrijdingsfeest; Chaotisch slot tekenend voor Feyenoord

ROTTERDAM, 3 JUNI. Op de vlucht voor het ontketende legioen, kreeg Feyenoord-aanvoerder John Metgod gistermiddag in het voorbijgaan van bondsvoorzitter Jo van Marle de KNVB-beker in zijn handen gedrukt. De rest van de huldiging speelde zich noodgedwongen af in de kleedkamer. De chaotische taferelen aan het einde van de finale en het bedroevende spelniveau waren symptomatisch voor de gang van zaken bij Feyenoord in het afgelopen seizoen. Zelfs de 'verlosser' Wim Jansen kon de anti-climax niet voorkomen en zag zijn ploeg weer net zo spelen als voor zijn komst.

De ex-international sprak achteraf van “pap in de benen van de spelers door de entourage”. Inderdaad moet de Feyenoorders de schrik om het hart zijn geslagen toen zij het veld betraden. Op de tribunes heerste een enthousiasme dat paste bij een wereldbekerfinale. Nu pas werd duidelijk hoe de voetbalstad Rotterdam de afgelopen jaren moet hebben geleden onder de treurige resultaten. De bekerfinale tegen BVV Den Bosch werd gevierd als een bevrijdingsfeest.

De harde realiteit openbaarde zich tijdens de wedstrijd. Ondanks een snelle voorsprong - Rob Witschge scoorde al in de zevende minuut het enige doelpunt - kon Feyenoord het publiek niet geven waar het voor gekomen was: een fonkelende show. Van de hand van Wim Jansen viel niets meer te bespeuren. De Rotterdammers gingen rommelig spelen, bleken niet in staat de tegenstander onder druk te houden en lieten zich in de tweede helft zelfs afbluffen door de steeds brutalere Brabanders. “Ik had wel het halve elftal kunnen wisselen”, analyseerde een onthutste Wim Jansen. “De druk was voor veel spelers misschien te groot.”

Wat er werkelijk aan de hand was legde aanvoerder John Metgod later uit: “Te veel spelers waren uit op persoonlijk succes zonder aan de belangen van het elftal te denken. Ze dachten zich te kunnen onderscheiden met een mooie individuele actie. Maar in werkelijk speelden ze Den Bosch in de kaart. Want hoe meer je met de bal gaat lopen, hoe kwetsbaarder je wordt. Bovendien kost het ontzettend veel kracht.”

De meest zelfzuchtige Feyenoorder was Sabau. De Roemeen kan alles met een bal, maar heeft niets in de gaten wanneer er om hem heen spelers de vrije ruimte in sprinten. Centrumspits Kiprich werd uitgeschakeld door de twintigjarige Erik Meulendijk. En zijn leeftijdgenoot John Laponder hield Gaston Taument aardig in bedwang. Jack de Gier kreeg in de tweede helft een unieke kans toen John de Wolf terugspeelde op De Goey. De neo-international, die vandaag naar Finland afreist, kwam op tijd uit zijn doel. Het waren harde feiten die bewijzen dat Feyenoord nog een lange weg te gaan heeft. 'Europa-in' lijkt voor deze ploeg nog te hoog gegrepen.

De wanprestatie tegen BVV Den Bosch komt Wim Jansen misschien niet eens zo slecht uit. De trainer-coach praat deze week met het bestuur over zijn toekomst en het te voeren beleid voor de komende jaren. In principe is er geen geld voor versterkingen. Jansen kan nu aan de hand van deze wedstrijd hardmaken dat de progressie die hij de afgelopen weken heeft bewerkstelligd een keer ophoudt. Er zit muziek in de huidige selectie, maar zonder een aantal aanpassingen blijft de top onbereikbaar. Met betrekking tot zijn eigen functioneren zal Jansen moeten duidelijk maken, welke taak hij het volgende seizoen op zich wil nemen. Die van technisch directeur of trainer-coach. Veel zal afhangen van de bevoegdheden die aan deze functies zijn verbonden. Het liefst zal hij vermoedelijk willen werken als Leo Beenhakker bij Ajax.

In ieder geval is Jansen eigenzinnig genoeg om helemaal geen functie bij Feyenoord te aanvaarden als de werkomstandigheden hem om welke reden dan ook niet bevallen. Dat bleek wel uit zijn vertrek bij Lokeren waar hij zelf ontslag nam omdat de organisatie hem niet aanstond.

Dat er bij Jansen de afgelopen maanden iets is losgemaakt blijkt wel uit de woorden van John Metgod. “Wanneer Jansen bij Feyenoord was binnengekomen als technisch directeur denk ik dat hij nu die functie zou ambieren”, vertelt de aanvoerder. “Maar de afgelopen drie maanden hebben het nemen van een beslissing voor hem erg moeilijk gemaakt. Wim Jansen is een voetbaldier, zijn hart ligt toch op het veld. Ik persoonlijk hoop dat hij kiest voor de functie van trainer- coach. De manier waarop hij spelers weet te stimuleren komt op mij heel positief over.”

Er was gisteren ten minste een Feyenoorder die minder opgetogen oordeelde over Jansen. Hij zat uiteraard op de reservebank: Ruud Heus.

Na weken te hebben gespeeld als rechterverdediger, liet Jansen hem in de bekerfinale om tactische redenen buiten de ploeg. Heus was ook na de wedstrijd nog ontroostbaar. “Ik heb hier van de vijf jaar vier jaar ellende meegemaakt. Eindelijk valt er iets te vieren en dan sta ik niet opgesteld. Dit heb ik niet verdiend. Ik voel me heel beroerd.

Ik heb er echt moeite mee om straks op de Coolsingel met die beker te gaan zwaaien.''

De meeste Feyenoorders waren wel in de stemming om enkele uren later op het balcon van het stadhuis te worden toegejuicht door naar schatting twintigduizend supporters. De teleurstelling van de tegenvallende finale was al weer verwerkt tijdens de festiviteiten, waarbij een dodelijk ongeval te betreuren viel. Voetbalminnend Rotterdam is even ontwaakt uit een boze droom.