Een Haags plan

De krant noemde het een “revolutionair plan om vandalisme tegen te gaan” en op de beeldbuis viel het woord “utopie”, maar een feit is dat onder auspicien van de gemeente Den Haag een rapport is verschenen dat rigoreus wil afrekenen met de gedachte dat lastige bezoekers te sturen zijn via normale maatschappelijke regels.

De rapporteurs willen af van een toestand waarbij een deel van de kijkers als het ware gekooid de wedstrijd moet volgen. Overal zijn hekken (die de neiging hebben steeds hoger en onneembaarder te worden) en het is waar dat “de hele entourage stukje bij beetje een dreigende uitstraling heeft gekregen”. Eveneens waar is dat de tegenstelling tot de behuizing van welkom publiek en (eigenlijk) niet-welkom publiek steeds groter is geworden. De VIP-stoelen, de sky-boxen, de bobo's en genodigden aan de ene kant en het gekooide vulgus aan de andere kant van het stadion: dat is de huidige toestand.

Om het plastisch te beschrijven: aan de ene kant behaaglijkheid, aan de andere zijde hekken, prikkeldraad, honden, veiligheidsmensen, de ambulance stand by en de ME om de hoek. Gaan wij hiermee door dan wordt wellicht ooit de extreme situatie bereikt dat er zonder publiek moet worden gespeeld - wat nooit de bedoeling van het eens zo edele voetbal is geweest. Kan het anders? Dat is de grote vraag. De mensen van het Haagse management Bijzondere Projecten van de gemeente geloven dat wij met elkaar de andere richting uit moeten werken. Minder hekken, minder bewaking, geen staanplaatsen en in plaats van die hekken een verdiepte goot rond het veld. Verder geen kaartverzending naar andere steden, afschaffing van de combi-regeling, geen begeleiding van bezoekers van en naar het stadion, ontsluiting van de tribunes aan de achterkant en zitplaatsen die doorlopen tot de rand van het veld. Kortom: maak de stadions gezellig. Daarbij moet de Betaald Voetbal Organisatie verantwoordelijk zijn voor alles wat binnen het stadion gebeurt, terwijl de gemeente verantwoording heeft voor de gebeurtenissen buiten.

Die totale hap gaat veel geld kosten. In Den Haag schat men het bedrag op 15 tot 20 miljoen: de prijs van een topvoetballer. Maar als dit een weg zou blijken te zijn om betere verhoudingen en een positieve sfeer te scheppen, dan mag dat vele miljoenen waard zijn. Trouwens, ook het huidige beleid is kostbaar en kent nauwelijks perspectief. Op gevaar af voor onbedaarlijk naef te worden versleten, vind ik dat de Haagse ideeen in ieder geval plaatselijk in de praktijk moeten kunnen worden getoetst. Het schrikbeeld kan daarbij zijn dat men miljoenen uitgeeft om wellicht uiteindelijk toch tot de conclusie te moeten komen dat de praktijk de bedenkers ongelijk heeft gegeven. Maar wat is de consequentie als men voortgaat op de hek- en prikkeldraad-weg, welke men nu al jaren bewandelt? Dat men bezig is met een achterhoedegevecht dat nooit gewonnen kan worden, omdat het de vervreemding tussen chique en vulgair publiek voortdurend beklemtoont. De potentiele relschoppers hebben een soort permanent tbr meegekregen en groeien in hun gevoelens anders te (willen) zijn dan de overkant, waar de VIP-boxen staan. Daar iets tegen te doen zal op den duur allicht onvermijdelijk zijn.

Of de bekering van het onaangepaste deel van de aanwezigen ooit massaal zal zijn, blijft overigens de vraag. Wie verneemt dat FC Groningen-aanhangers tijdens de minuut stilte voor wijlen Theo Laseroms joelend tekeer gingen, kan niet anders dan toegeven dat de idealisten uit Den Haag en elders nog een zeer lange weg voor zich hebben liggen. Het is gemakkelijk om mensen met zendingsdrang meesmuilend tegemoet te treden, maar bevalt u de consequentie? Die is, dat er niets verandert en wij niet alleen de komst van fans uit Manchester met angst en beven tegemoet zien, maar ook nog de reguliere Nederlanders uit Rotterdam, Utrecht, Amsterdam, Eindhoven en kleinere brandhaarden. Dus toch maar liever serieuze aandacht voor het Haagse plan.