Van Kooten en De Bie maakten al klassieke scenes

Kees van Kooten zat er enigszins onwennig bij, zaterdagavond als praatgast van Karel van der Graaf. Het was hem aan te zien dat hij zichzelf voortdurend vanaf een afstand zat te bekijken en nauwelijks los kwam van de huiver voor het geijkte gedrag van de geijkte Bekende Nederlander. Des te groter de prestatie van Van der Graaf om er toch nog een paar eerlijke, niet geposeerde antwoorden uit te krijgen.

Wat wil je liever, luidde de vraag: ooit nog een grote roman schrijven, die maandenlang in de bestsellerlijst staat, of een scene maken die tot de klassieken in de tv-geschiedenis gaat horen? Dat is makkelijk, antwoordde Van Kooten: het laatste.

Zoals sommige fragmenten uit Monty Python of Fawlty Towers keer op keer kunnen worden gezien en altijd goed blijven, zo zou hij met Wim de Bie ook wel twee of drie scenes op zijn naam willen hebben.

Maar die heeft hij allang, dachten wij in de huiskamer meteen. De wijnproefavond met F. Jacobse, de Vieze Man in de bonbonwinkel, het winterklaar maken van de tuin door Jacobse & Van Es, de vakantiereis van de gebroeders Tammes, de Duitse leraar die een Kronkel uit zijn hoofd kent, het themaprogramma over Het Concept, de schoenentest uit Hadimassa, meneer Hoogemuts met zijn exotische vriendinnetje, de telefoonsong van Koos Koets - binnen een paar minuten hadden we een hele lijst bedacht. Maar waarom zien we die nooit meer terug? Omdat de makers zelden of nooit toestemming voor herhaling geven.

Zelfs een kleine compilatie, aan het eind van ieder seizoen, kan niet door hun beugel.

Dat ze blijven streven naar iets beters, is waarschijnlijk de reden waarom ze zo goed blijven. Te grote tevredenheid leidt inderdaad tot rusten op de lauweren. Maar bij Van Kooten en De Bie is sprake van het andere uiterste. Als ze iets minder door herhalingsangst waren bevangen, was de klassieke status van sommige van hun scenes allang bewezen.

    • Henk van Gelder