Theo Laseroms

Redacteur Marc Serne eert Theo Laseroms (NRC Handelsblad, 25 april) op gepaste wijze.

'Theo de Tank' was het toonbeeld van strijdbaarheid en onverzettelijkheid, en voor dat type speler heeft het voetbalpubliek een zwak. De necrologie van de voetballer bevat enkele fouten, hoewel die bij de beschrijving van een van de hoogtepunten in de carriere van Laseroms, Ajax-Feyenoord in 1973 (moet zijn: 1971), een kwestie van interpretatie is - maar daarom niet minder kenmerkend voor Laseroms.

Serne haalt aan, dat voor de bedoelde Ajax-Feyenoord het ontzagwekkende verdedigingsduo Israel-Laseroms geblesseerd was. Beiden waren fit om te spelen, besliste trainer Ernst Happel tijdens de warming-up in het Olympisch Stadion. Happel haalde een psychologisch trucje uit: tegen de traditie in betrad Feyenoord, en met de nodige vertraging, na Ajax het veld. Laseroms en Israel liepen voorop. Ajax was van zijn stuk gebracht, kwam de schrik niet meer te boven. Feyenoord won met 1 - 3 en daarmee het bondskampioenschap, aldus Serne.

De werkelijkheid was anders. Ajax begon deze wedstrijd, kennelijk toch niet zo geimponeerd, zeer sterk. Piet Keizer bracht Ajax met waarschijnlijk zijn enige kopgoal ooit, op 1 - 0. Op het moment dat Keizer kopte, kreeg hij van achteren tegen zijn kwetsbare achillespezen een verschrikkelijke schop van Laseroms. Keizer viel uit en dat leidde de ommekeer in deze wedstrijd in. Daarmee komt het gememoreerde hoogtepunt van Laseroms in een wel heel ander daglicht te staan.

Keizer speelde daarna wel degelijk mee in Ajax' eerste Europa Cup I-finale, op Wembley tegen Panathinaikos. Mij staat nog helder voor de geest, hoe hij reeds kort na aanvang een schaar-passeeractie besloot met een voorzet, waaruit Dick van Dijk koppend scoorde. Laseroms voetbalde overigens niet in zijn nadagen in Amerika. Dat was een uitstapje van hem, voordat hij, als voorstopper, zijn faam definitief zou vestigen bij Feyenoord.

    • Tom Tibboel