THEO LASEROMS 1940-1991; Respect voor de 'Tank'

Theo Laseroms, die vanochtend aan de gevolgen van een hartstilstand in Zwolle is overleden, zal vooral worden herinnerd als de onverzettelijke verdediger die met Feyenoord in Milaan in 1970 tegen Celtic de eerste Europa Cup voor landskampioenen naar Nederland haalde.

Ajax had in die jaren weliswaar het beste elftal met het beter verzorgde voetbal, maar met name Johan Cruijff en Piet Keizer hadden het diepste respect voor 'Theo de Tank' wiens credo luidde: 'Wanneer ik een spits moet uitschakelen, ga ik er hard in. Wanneer dat niet voldoende blijkt ga ik er het volgende duel nog harder in. Net zo hard als uiteindelijk nodig is om hem uit te schakelen.''

Dat waren mannen naar het hart van Ernst Happel, de trainer die Cruijff weliswaar likkebaardend omschreef als het grootste voetbalfenomeen dat hij ooit had meegemaakt, maar bij afwezigheid van een dergelijke speler in zijn eigen elftal schoolde Happel een in wezen eenvoudige voetballer als Laseroms om tot een 'Angstgegner' voor de beste spitsen ter wereld. Vooral Cruijff verschrompelde met zijn ongeevenaarde technische kwaliteiten in de directe duels met Laseroms tot een 'normale' voetballer. De fysiek geen enkel middel onbenut latende Laseroms passeren was in die dagen niet van gevaar ontbloot, daarachter stond dan nog 'IJzeren' Rinus Israel om de weinige schoonheidsfoutjes van zijn adjudant meedogenloos te corrigeren.

Een van de hoogtepunten van de carriere van Laseroms als voetballer was de competitiewedstrijd Ajax-Feyenoord in 1973. De week voorafgaande aan de wedstrijd in het uitverkochte Olympisch Stadion in Amsterdam werd druk gespeculeerd op het meespelen van Laseroms en zijn vertrouwde collega-verdediger Rinus Israel. Beiden waren geblesseerd.

Tijdens de warming up besloot trainer Ernst Happel dat Feyenoords centrale ontzagwekkende defensieduo fit was om te spelen, maar toen in de kleedkamer van Feyenoord de bel ging die het bezoekende elftal uitnodigde het veld op te gaan - de traditie wilde dat de gasten voor de thuisclub het veld opkomen - maande Happel zijn team te blijven zitten. Alleen reserve Joop van Daele werd naar het veld gestuurd met de opdracht terug te keren nadat Ajax het stadion had betreden. Joop kwam terug met de mededeling dat de Ajacieden wat verdwaasd over het veld dwaalden. Daarop kwam de meesterzet van Happel. Hij liet voor een gespannen stadion Feyenoord de catacomben uitkomen met voorop Laseroms en daarachter Israel. Ajax kwam de schrik niet meer te boven.

Feyenoord won met 3-1 onder meer door twee doelpunten van Dick Schneider en legde daarmee de basis voor de landstitel. Ajax won daarna weliswaar in Londen tegen Panathinaikos zijn eerste Europa Cup voor landskampioenen maar moest het in dat duel stellen zonder Piet Keizer, die door een actie van Laseroms in de wedstrijd tegen Feyenoord geblesseerd was geraakt.

Vanwege het feit dat hij in het Nederlands elftal Barry Hulshoff voor zich moest dulden speelde Laseroms slechts zes interland-wedstrijden.

Op 7 april 1965 debuteerde Laseroms in De Kuip in het Nederlands elftal. Het was in de wedstrijd tegen Noord-Ierland in het kader van de voorronden van het toernooi om de wereldtitel. Zijn zesde en laatste wedstrijd in het Oranje-shirt speelde Laseroms op 11 oktober 1970, eveneens in het Feyenoord-stadion, in de kwalificatie van de strijd om de Europese titel tegen Joegoslavie.

Naast Feyenoord kwam Laseroms als voetballer ook uit voor RBC, NAC, Sparta, AA Gent en was hij als veel Nederlandse voetballers in de nadagen van hun loopbaan in de enige tijd lucratieve profcompetitie in Verenigde Staten actief bij Pittsburgh Phantoms.

Na zijn loopbaan als speler was Theo Laseroms actief als trainer. Ook in die functie was hij rusteloos. Hij begon bij het Belgische Ieper, trainde daarna FC Vlaardingen, Heracles, West Riffa en het nationale team van Bahrein. Na zijn werkzaamheden in het oliestaatje keerde Laseroms terug naar Nederland. Hij werd trainer van Helmond Sport en daarna van PEC Zwolle. Na zijn vertrek in 1989 uit Zwolle ging Laseroms aan de slag bij het Turkse Sariyer, waar hij zijn contract niet uitdiende en naar Nederland terugkeerde.

    • Marc Serné