Stijlcitaten voor goede verstaander

Componist Roel van Oosten, die de muziek leverde voor het ballet 5 Games - without losers, is een leerling van Peter Schat en doet veel S in zijn muziek: een Strawinskiaanse dans, een Satie-wals, Sjostakowitsj-wendingen en het ballet oogt als een striptekening, even kleurig als Van Oostens puur functionele muziek.

De slotreverence is in de dans zelf ingebouwd, en wat al die vriendelijke buigingen van de componist naar zijn collega's betreft: ook die kun je als een knipoog naar de goede verstaander opvatten.

Daarmee in sterk contrast staat Louis Andriessens De Trap, eveneens voor strijkers, piano, harp en slagwerk.

Het werk begint zilver tinkelend in piano, harp en crotalen als een ode aan de sereniteit, als het grijs op wit van een Egyptische hieroglyfetekening en zowaar trof ook hier een stijlcitaat, te weten de akkoordwendingen uit het begin van Strawinsky's ballet Orpheus. Een muziek “stil als de bomen in de avond”, de eenzaamheid verklankend, en dat zonder enig wrang accent. Het begin keert terug als in een droom, of beter: was het niet allemaal een droom? Apollinisch en sereen, om zichzelf cirkelend, in dezelfde pulsering: dat was allemaal te veel van het goede. Maar het betrof woensdagavond op de premiere een sterk vermagerde uitvoering, want sopraan Claron McFadden was niet gedisponeerd, bleek niet in staat de hoge noten te realiseren en bood ons dientengevolge een onbedoeld soort van declamatorium. Door dit 'stemoffer' neigde de sereniteit naar het fletse, grijs op wit werd wit op wit.