Tennisspel van trage Borg een anti-climax

MONTE-CARLO 24 APRIL. Een trainingsperiode van bijna negen maanden heeft Bjorn Borg naar eigen zeggen de fysieke conditie van een 22- jarige jongeling opgeleverd, maar die optimale lichamelijke gesteldheid kweekte bij de 34jarige Zweed geen op de modernste ontwikkelingen toegesneden tennisstijl. Zijn officiele rentree gistermiddag bij het Grand-Prixtoernooi van Monte Carlo vormde derhalve een anticlimax, alsof hij met zijn ruimte capsule in een verkeerde tijdzone was aanbeland.

Het met zevenduizend toeschouwers volgepakte centre court aan de Cote d'Azur reageerde bijna uitzinning van vreugde en adoratie op het moment dat Borg de gravelbaan betrad, maar reeds bij de eerste balwisselingen voelden alle aanwezigen de deceptie naderen. De winnaar van elf Grand-slamtoernooien was te langzaam, wist niet genoeg tempo in zijn spel te leggen en ontbeerde eveneens de vastheid in zijn slagen waarmee hij met name in de jaren zeventig triomfen vierde. Het duel tegen de 26jarige Spanjaard Jordi Arrese, de nummer 52 van de wereld, was dan ook vrij snel beslecht. Borg verloor met 6-2 en 6-3, maar hield na afloop de vierhonderd journalisten en 165 fotografen voor geen illusie armer te zijn.

"Naturlijk had het beter gekund, maar na acht jaar uit het wedstrijdtennis te zijn weggeweest is een eerste duel op dit niveau moeilijk", aldus Borg. "lk speelde niet regelmatig genoeg. Op sommige momenten kon ik met de bal weinig uitrichten, ik wist ook niet waar ik hem moest plaatsen. Dat gevoel moet terugkomen en daarvoor heb ik eenvoudigweg meer wedstrijden nodig. Het zal nog enkele toernooien duren voordat ik op een aanvaardbaar niveau ben, maar zolang ik er plezier in houd ben ik niet van plan gelijk al weer te stoppen.

Daarvoor is de interesse de afgelopen drie jaar voor het tennis te intens geworden."

Het is evenwel de vraag of de extra inspanning en de volgende toernooien van Rome, Roland Garros en Wimbledon toereikend zullen zijn om de hernieuwde tennislusten van Bjorn Borg te bevredigen. Per slot van rekening heeft deze sport zich in zijn afwezigheid met een relatief grote snelheid ontwikkeld tot een platform waarop fitness-spelers zich bedienen van high-tech rackets, uitgebalanceerde voeding en wetenschappelijk onderbouwde trainingsprogramma's. Borg stelt daar louter een ouderwets houten racket en een bejaarde conditietrainer in de persoon van Ron Thatcher, alias Tia Honsai, tegenover. "Toch denk ik er voorlopig niet aan een technische coach in dienst te nemen. Daarvoor heb ik in het verleden te veel ervaring opgedaan. Bovendien vind ik het prettig vrijwel alles alleen te doen." In de periode dat ook lieden als Mark Spitz en George Foreman zich weer op hun oude sport zwemmen en boksen hebben geworpen, is bijna negen maanden uitgekeken naar de rentree van Bjorn Borg. Aan het verwachtingspatroon heeft hij in het geheel niet voldaan. "Maar de zaken die misliepen in deze eerste toernooiwedstrijd had ik grotendeels voorzien. Ik had geen mezelf geen grote druk opgelegd, anderen doen dat juist wel. De toeschouwers hadden hoge verwachtingen, maar mij heeft de uitkomst eigenlijk niet verbaasd. Daarom heb ik ook nergens spijt van. De mensen zullen me toch wel blijven herinneren voor wat ik tien jaar geleden heb gewonnen. Maar de pers heeft mijn terugkeer enorm opgeblazen."

De nieuwsgierigheid van de media was vooral gericht op de motieven voor de terugkeer van Borg, die evenwel verkoos zijn arbeid in volstrekte geheimhouding te plegen en zelfs verkoos geen demonstratiewedstrijden af te werken, iets wat zijn voormalige succescoach Lennart Bergelin hem juist had aangeraden. Was ik op alle aanbiedingen ingegaan dan had ik de afgelopen zes maanden elke dag zo'n duel kunnen spelen. Maar het staat nu eenmaal niet in verhouding tot een wedstrijd uit een officieel toernooi en derhalve heb ik een eigen weg gekozen. Datzelfde geldt voor de reclamecontracten. Die aanbiedingen heb ik terzijde geschoven, omdat ik andere zaken aan mijn hoofd had." Hoewel voor dat laatste ook het managementbureau IMG verantwoordelijk kan zijn in verband met het opdrijven van de prijs.

Gesteld kan worden dat Borg voornamelijk het houten racket - dat tot op heden geen voordeel is gebleken - weer ter hand heeft genomen uit de behoefte naar succes, iets wat hem de afgelopen acht jaar zowel zakelijk als in zijn privebestaan niet ten deel is gevallen. Of hem dat de komende maanden in het tennis wel lukt, valt nog te bezien.

Jordi Arrese vormde immers gistermiddag weliswaar een felle en rappe tegenstander, maar de Spanjaard mist zowel de kwaliteit als de allure van een potentiele topspeler. In volgende evenementen zal Borg het derhalve zeker niet gemakkelijker krijgen, waardoor hem zeker een steeds hinderlijker benadering van de internationale media wacht. De relatie met de Zweedse pers komt in elk geval nooit meer goed. "Die mensen hebben de afgelopen zes jaar getracht mij kapot te maken. Het is ze niet gelukt, maar ik ben blij dat ik dat land achter me heb gelaten", aldus Borg die na afloop een boosaardige blik over zich kreeg bij de vraag op hij enkele vragen in zijn moedertaal wilde beantwoorden. "Neen, daar begin ik nooit meer aan."

Ondanks het teleurstellende spel van Borg, die met name in de tweede set veel bijval kreeg van het publiek dat toch een kleine sensatie rook op het moment dat de Zweed bij een achterstand van 4-2 terugbrak naar 4-3 en met behoud van zijn service de stand weer gelijk kon trekken - dat laatste mislukte - mogen zijn inspanningen ook met enige bewondering worden bezien. Na een afwezigheid van acht jaar na een glorieuze periode had Borg niets anders dan te verliezen. Een fameuze opmars in Monte-Carlo had tevens de geloofwaardigheid van het tennis fors ondergraven, aangezien niemand voor zo'n periode ongestraft afscheid neemt.