Britse regering stelt alternatieve 'poll tax' voor

LONDEN, 24 APRIL. Met een nieuw voorstel voor de financiering van gemeentelijke uitgaven heeft de regering-Major afscheid genomen van het vlaggeschip van de Thatcher-revolutie, de 'poll tax'.

De minister voor milieu, Michael Heseltine, presenteerde gisteren, een week voor de gemeenteraadsverkiezingen, eindelijk het alternatief voor de gehate gemeenschapsbelasting. De regering is van plan per april 1993 een 'council tax' (raadsbelasting) in te voeren, waarbij niet langer elke volwassen bewoner van een huis hoofdelijk wordt belast, maar waarbij er per huishouding slechts een rekening valt te betalen.

Die is gebaseerd op de marktwaarde van het huis en op bewoning door twee mensen. Alleenstaanden krijgen korting. Volgens de regering zullen twee op de drie huishoudens beter af zijn en valt slechts een op de zeven huishoudens straks in de hoogste van de zeven belastingschijven met een vermoedelijke aanslag van meer dan 500 pond.

De aankondiging van het alternatief is door een meerderheid van de Tory-achterban met een zucht van opluchting ontvangen en door de oppositie met hoongelach. De Conservatieven wensen en duidelijkheid en rust in huis, na de maatschappelijke onrust die de invoering van de poll tax, nu een jaar geleden, heeft veroorzaakt. Zij hopen dat het voorstel beide zal brengen en daarmee de kansen van de partij op voorspeld massaal verlies bij de gemeenteraadsverkiezingen zal verminderen. Conservatieve Lagerhuisleden aarzelden vooralsnog zich al te positief uit te spreken, omdat de implicaties van het voorstel nog niet geheel te overzien zijn. Zo zou de nieuwe vorm van belasten betekenen dat de massa Conservatieve kiezers in het zuiden van Engeland er in 1993 financieel op achteruit zal gaan, maar dat de bevolking in midden- en noord-Engeland (naar verhouding vooral Labour en SLD-kiezers) er gemiddeld op vooruit zal gaan.

Labour doopte het Tory-alternatief meteen de “bastaard-belasting”, voortgekomen uit een innige omhelzing tussen poll tax en politiek onvermogen. Volgens Heseltine's “schaduw” bij Labour, Bryan Gould, is de voorgestelde raadsbelasting een poging de super-rijken te beschermen door alle bewoners van huizen met een waarde van meer dan 160.000 pond over een kam te scheren. Met Labour's eigen voorstel voor eigendomsbelasting zou de gemiddelde Brit gemiddeld 70 pond goedkoper uit zijn, aldus Gould. De SLD, die een plaatselijke inkomstenbelasting heeft voorgesteld, bekritiseert het voorstel zowel op grond van het feit dat huishoudens niet worden aangeslagen naar de hoogte van hun inkomen als ook op de omstandigheid dat de regering opnieuw een administratieve nachtmerrie zou creeeren.

Gemeentelijke- en provinciale bestuurders zijn inderdaad in een chaotische situatie beland. Net nadat velen van hen in maart jl. hun poll tax- aanslagen voor het lopende jaar hadden uitgestuurd, ging de regering door de knieen voor de protesten uit de samenleving en kondigde aan dat ze alle aanslagen met 140 pond zou verminderen. Nu worden de plaatselijke besturen geconfronteerd met de noodzaak alle woningen te taxeren en in te delen in een van de zeven belastingschijven. De door Labour gedomineerde vereniging van grote steden zegt dat dat miljoenen bezwaarschriften en beroepsprocedures zal opleveren.