Voetbal en het Grote Liegen

Het is triest dat ik op deze vraag moet antwoorden”, zei Marco van Basten vorige week vol walging in zijn stem. Een verslaggever van het Algemeen Nederlands Persbureau vroeg hem wat er waar is van al die geruchten over zijn contacten met Barcelona. “Het is weer april, de maand van dit soort speculaties. Journalisten schrijven maar raak. Zo houden ze elkaar aan het werk. Ook hier in Nederland.”

De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat Van Basten, die nog twee jaar bij Milan onder contract staat, niet helemaal ongelijk heeft. De Catalaanse kranten El Periodico en Mundo Deportivo lanceren een fake-bericht en de Nederlandse pers neemt deze canard voor de zekerheid over. Ook de Italiaanse pers neemt het nooit zo nauw met de feiten als het om transfergeruchten gaat. In Nederland probeert het ANP het hoofd koel te houden in de voetbaljungle. In principe brengt het persbureau het bericht pas als de clubs de transfer bevestigen.

Sommige dagbladen, die primeurs op dit vlak najagen, worden te pas en te onpas misbruikt door makelaars en clubs. Want als speler A verhandeld moet worden kan de zogenaamde belangstelling van club B prijsopdrijvend werken.

In de schimmige voetbalbusiness baant de integere journalist zich moeizaam een weg. Van Bastens kritiek is terecht, het past de voetbalwereld echter niet om een ethisch reveil af te kondigen. Tegen het einde van ieder seizoen is het Grote Liegen immers gemeengoed in dit metier. Zei Beenhakker onlangs niet voor de tv-camera dat hij Kieft na het WK niet meer had gesproken? Het was de speler van Bordeaux zelf, die een einde maakte aan dit bedrog door toe te geven dat hij onlangs telefonisch is benaderd door de trainer van Ajax.

Beenhakker heeft veel illustere voorgangers. Toen Berlusconi een superbod van 17 miljoen deed op Ruud Gullit, verkondigde Hans Kraay, de toenmalige technisch manager van PSV, in Studio Sport tegen het Nederlandse volk dat dit slechts een bericht was van de Italiaanse sensatiepers. Gullit zat naast hem heftig mee te knikken. Ook Van Basten verzweeg een half jaar dat hij een voorcontract had getekend bij AC Milan. Aad de Mos bleef in dienst van Mechelen categorisch alles ontkennen toen hij al voor rivaal Anderlecht had getekend.

Openheid kent de voetballerij niet. List en bedrog zijn troef. De journalist past zich aan. Dat levert de komende weken heel wat onzinberichten op.