Skiffeuse Vermulst zwaar genoeg in Piediluco

PIEDILUCO, 22 APRIL. De bergen zijn mooi, de keuken is goed en de Abbagnale's zijn goddelijk. Roeisupporter Marco Sinibaldi weet het op weg naar de Paolo d'Aloja Memorial zeker. De gebroeders uit Napels zullen ook vandaag de internationale tegenstand vermorzelen. Guiseppe en Carmine Abbagnale staan al jaren aan de top in de zwaarste roeidiscipline, de twee met stuurman.

Twee uur later klinkt inderdaad de erehymne voor de broers. De vijftig man sterke 'banda musicale di terni' blaast zich de wangen vol voor de twee volkshelden en verwelkomt eveneens het doorbreken van de zon. Een dag eerder werd de regatta op het grote en grillige meer van Piediluco uren vertraagd door hevige sneeuwbuien. De FISA World Cup-wedstrijd werd uitstekend bezocht, maar de roeiers bewogen zich dik ingepakt over het modderige botenterrein.

Voor enige warmte in de Nederlandse equipe zorgden de drie skiffeuses Van Ettekoven, Vermulst en Pentenga. Harriet van Ettekoven is door finaleplaatsen op de zware wereldkampioenschappen van 1989 en 1990 officieel deelnemer van de FISA World Cup. In deze skiffcompetitie van de internationale roeifederatie krijgen de gekwalificeerde deelnemers hun reiskosten vergoed en incasseert de winnaar 7500 Zwitserse franken. Een ongekende luxe in de roeisport, waar doorgaans slechts medailles en wisselbekers te verdienen zijn.

Van Ettekoven kreeg in de finale van gisteren tegen de verwachting in gezelschap van de lichte skiffeuse Laurien Vermulst en ploegroeister Marjan Pentenga. Zij vochten zich in dezelfde halve finale naar voren.

Vooral voor Pentenga die in Italie praktisch haar internationale skiff-debuut maakte, was dit een opmerkelijk succes. De finale mondde uit in een gevecht tussen de Zweedse Maria Brandin en de Roemeense Elisabeta Lipa. Achter winnares Brandin toonde Vermulst zich met een vierde plaats de sterkste Nederlandse. Zij was over haar succes aanzienlijk minder verbaasd dan Pentenga. Vermulst is met drie WK-medailles al bijzonder succesvol en wil net als de lichte skiffeur Frans Gobel in 1992 deelnemen aan de Olympische Spelen. Lichte roeiers worden daarbij toegelaten, maar alleen in de zware divisie. Voor velen een weinig aanlokkelijke gedachte, maar Vermulst gaat er al vanuit in een dubbeltwee of dubbelvier aan de start te zullen verschijnen. Dit seizoen let zij nog op haar gewicht, maar in de winter zal er met krachttraining aan de massa worden gewerkt.

Het vooruitzicht van een zwaardere Vermulst schrikt Van Ettekoven niet af. Haar vijfde plaats van gisteren schreef zij toe aan een gebrek aan 'turbodijen'. Bovendien houdt zij niet van “buffelen tegen de wind in”. Voorlopig heeft zij nog alle vertrouwen in een sterk optreden op de Rotseeregatta in juli en de WK in augustus. Voorheen kon Van Ettekoven zich nog zorgen maken over een nederlaag tegen de lichte kampioene, maar nu is zij er “vrij zeker” van Vermulst op de beslissende momenten te kunnen verslaan. De Amsterdamse fysiotherapeute lijkt patent te hebben op vierde plaatsen. In 1984 viel zij in de twee zonder stuurvrouw op de Olympische Spelen voor het eerst net buiten de medailles. Vorig jaar gebeurde dat in de skiff op de WK in Tasmanie.

Bij de mannen boekte de zware vier zonder stuurman, die vorig jaar al WK-zilver binnenhaalde, een beheerste en krachtige zege. Lichte wereldkampioen Frans Gobel startte niet in de eigen categorie, maar zocht op de Paolo d'Aloja Memorial de zware skiffeurs op. Met een zevende plaats verdiende hij zelfs wat punten in het FISA Cup-klassement. Daartoe roeide hij eerst Ronald Florijn het toernooi uit om vervolgens de Uruguayaan Jesus Posse terug te wijzen. Deze hield een dag eerder Nico Rienks uit de eindrondes.