Brinkmans ongeduld

IN HET LAND van de koppelingen heeft CDA-fractieleider Brinkman het afgelopen weekeinde een eigenaardige koppeling aan de bestaande reeks toegevoegd. Als vastomlijnde voorstellen van het kabinet uitblijven om de uitgaven voor de WAO te beperken en het ziekteverzuim terug te dringen, zal de CDA-fractie haar steun onthouden aan wetsvoorstellen om benzine en het wonen duurder te maken, waarschuwde hij in de Volkskrant. Arbeidsongeschiktheid, benzine-accijns en huurwaardeforfait; het heeft allemaal met geld te maken, maar dan houdt de vergelijking wel op. Niet voor Brinkman: hoe duurder de benzine, hoe strenger de WAO moet worden aangepakt, zo lijkt het wel.

Van Brinkman was bekend dat er volgens hem iets aan de regelingen over de arbeidsongeschiktheid moest gebeuren. Nog vorige week zaterdag lanceerde hij via de radio een reeks voorstellen: het keuringsregime moest worden herzien en de uitkering zelf zou wat hem betreft beperkt kunnen blijven tot een minimumvoorziening. Werknemers zouden zich dan particulier kunnen bijverzekeren. Dat het kabinet wat hem betrof spoed moest betrachten, was ook bekend.

BIJ DE ALGEMENE beschouwingen van vorig jaar oktober zei Brinkman dat de inspanningen van het kabinet op dit terrein naar de mening van het CDA “ronduit te traag” verliepen. Maar Brinkman erkende toen ook dat deze problemen niet konden worden opgelost zonder medewerking van werkgevers en werknemers. Hij prees bij die gelegenheid de sociale partners die tijdens het najaarsoverleg afspraken hadden gemaakt over terugdringing van de WAO en “gelukkig hun verantwoordelijkheid”

hadden aangedurfd. Kortom, het geluid dat hoort bij iemand die voortkomt uit een beweging waarin 'soevereiniteit in eigen kring' de basisgedachte is.

Vandaar ook dat VVD-fractieleider Bolkestein nog geen twee maanden geleden tijdens het debat over de 'Tussenbalans' van Brinkman geen enkele steun kreeg in zijn poging het kabinet te bewegen tot het treffen van concrete maatregelen om de toeloop naar ziektewet en WAO te beperken. Brinkman zei tegen Bolkestein dat hij niet de indruk moest wekken even aan de vergadertafel te kunnen zeggen: zo is het en niet anders. Dit soort maatregelen kon immers alleen worden getroffen “indien aan sociale partners een laatste gelegenheid wordt gegeven om er samen met het kabinet uit te komen. Anders zou slechts een maatregel op papier worden getroffen”.

Nu hanteert de CDA-fractievoorzitter het argument dat werkgevers en werknemers het toch niet eens worden. Maar het was van meet af aan bekend dat 'sociale partners' het niet eens zouden worden. Daarom vroeg Bolkestein bij het debat over de Tussenbalans het kabinet om zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen.

DAT ER WAT moet gebeuren aan het toenemend gebruik van WAO en aan het ziekteverzuim is evident. Op deze plaats is meer dan eens betoogd dat de politiek niet kon blijven wachten op het 'georganiseerd overleg'.

Onder het goedkeurend oog van werkgevers en werknemers is immers op grote schaal misbruik gemaakt van de WAO. Werkgevers kregen in ruil voor de WAO hoge arbeidsproduktiviteit, de vakbeweging goed ogende sociale plannen. Het is wat veel gevraagd om vervolgens juist die twee partijen het voortouw te laten nemen bij het beperken van de arbeidsongeschiktheid.

CDA-fractieleider Brinkman is blijkens zijn uitlatingen van dit weekeinde nu ook tot inkeer gekomen. Dat is verheugend, maar er is meer aan de hand. De CDA-fractie kan blijkbaar niet zonder meer besluiten tot verhoging van de benzine-accijns en het huurwaardeforfait. Voor de coalitie betekent de waarschuwing van Brinkman een nieuwe krachtproef.

De kroonprins van Lubbers heeft zodanig gesproken dat de troonswisseling dichterbij is gekomen.