Weekoverzicht

Spanning en sensatie op Wall Street. Woensdag prikte het Dow Jones gemiddelde van 30 aandelenfondsen even door de magische grens van 3.000 punten. Gejuich op de beursvloer; een nieuw record.

Veel stelde het allemaal niet voor. De beurzen in Europa waren niet onder de indruk van de statistische magie en eigenlijk geloofde Wall Street er zelf ook niet echt in. Donderdag daalde de Dow Jones weer tot 2.999 punten. Volgens sommige analisten zijn de aandelen in New York overgewaardeerd.

Europese handelaren waren meer gecharmeerd van de Amerikaanse munt. In Amsterdam schoot de dollar in twee dagen tijd met 8 cent omhoog.

Handelaren waren onder de indruk van mooie cijfers over de Amerikaanse economietwee gulden stijgen. De munt sloot de week in Amsterdam op 1,93 gulden.

In Duitsland stond het wereldgebeuren wederom een beetje in de schaduw van de binnenlandse strubbelingen. De Treuhand, belast met de privatisering van Oostduitse bedrijven, kreeg een nieuwe baas: de gedecideerde CDU-politica Birgit Breuel nam de plaats in van de door terroristen vermoorde Detlev Rohwedder.

Dat was in het weekeinde. Na amper vier dagen aan het roer van de instelling liet Breuel weten dat de DDR alleen opgebouwd kan worden met een omvangrijke financiele impuls uit het buitenland. Het Duitse bedrijfsleven alleen kan die kar niet trekken.

De Treuhand heeft tot nu toe ruim 1.200 bedrijven geprivatiseerd, en daarmee een half miljoen arbeidsplaatsen gered. Dat is natuurlijk mooi, maar economen becijferden dat het aantal werklozen in de voormalige DDR zal stijgen van 1 miljoen nu tot 1,7 miljoen volgend jaar. Het waren de zogenoemde Vijf Wijzen, de vijf grote economische instituten in Duitsland, die duistere voorspellingen deden en harde aanbevelingen. Onder geen beding mogen onrendabele Duitse bedrijven met subsidies overeind worden gehouden, waarschuwden de Wijzen, en moeten de vakbonden zich in hun looneisen matigen om niet nog meer Oostduitse bedrijven over de kop te jagen.

Hoe introvert de Duitse politiek nog steeds is, bleek uit de openingsceremonie van de Oost-Europa Bank, waarvoor de politieke top van Europa naar Londen was afgereisd. Grote afwezige in Londen was Bondskanselier Helmut Kohl. De kanselier hoefde op die manier in ieder geval niet te luisteren hoe de Britse premier John Major de voordelen opsomde van de Londense City. Ook bleef Kohl een ontmoeting bespaard met de nieuwe president van de bank, de Fransman Jacques Attali, die Londen probeert te veroveren met bravoure en zelfverzekerdheid.

Terwijl Attali nog moet beginnen zijn imperium in Londen op te bouwen, doet persmagnaat Robert Maxwell zijn best zijn koninkrijk af te slanken. Eerst verkocht hij de wetenschappelijke uitgeverij Pergamon aan Elsevier. Binnenkort wil hij 49 procent van de aandelen van zijn Mirror Group Newspapers naar de beurs brengen.

Maxwell en Attali hebben in ieder geval nog een imperium. De omstreden Italiaanse zakenman Giancarlo Parretti daarentegen moest zijn biezen pakken als president directeur van Pathe Communications. Parretti was verantwoordelijk voor de overname door Pathe van de Amerikaanse filmstudio MGM. Zes crediteuren dreigen Pathe-MGM in het faillissement te jagen. Ze hebben gezamenlijk 11 miljoen dollar tegoed. De maatschappij heeft zo weinig cash dat afgewerkte films op de plank moeten blijven liggen omdat er geen geld is voor reclame.

Maar er is troost voor Parretti. Het Amerikaanse Moody's Investors Service, dat de kredietwaardigheid van landen en bedrijven beoordeelt, joeg heel Italie tegen zich in het harnas door de kredietwaardigheid het land onder de loep te nemen. Het gaat er daarbij om of Italie nog in aanmerking mag komen voor de hoogste eer die staatsobligaties ten deel kan vallen: de Triple-A rating van Moody's, die een optimale betrouwbaarheid moet garanderen. Eerder raakte Zweden de Triple-A kwijt.

    • Michel Kerres