Steunfunctie

De door de overheid geplande afschaffing van de Wetenschappelijke Steunfunctie van 13 grote Openbare Bibliotheken is nadelig voor veel meer gebruikers dan alleen de in W&O van 4 april jl. genoemde nietacademische cursisten en autodidacten.

Niet alleen maken veel academici en HBO'ers gebruik van de WSF-faciliteit (menige publikatie is zo tot stand gekomen), maar vooral ook HBO-studenten horen tot de intensieve bezoekers van de WSF-bibliotheken. Zo stimuleert het programma documentatie aan de Rijkshogeschool, Opleiding TolkVertaler (RHOTV) te Maastricht met succes de ruim 900 aspirantvertalers, voor vertalingen (vooral waar het gaat om Nederlandse terminologie en achtergrondinformatie) behalve van de gespecialiseerde literatuur in de instituutsbibliotheek ook gebruik te maken van de brede wetenschappelijke collectie van de zeer goed voorziene Stadsbibliotheek Maastricht. De aangekondigde bezuiniging is dan ook onbegrijpelijk in het licht van het HBObeleid van het Ministerie van Onderwijs, dat gericht is op toegepast onderzoek in het HBO, promoties van HBO-afgestudeerden, integratie in het wetenschappelijk onderwijs, voorbereiding op de informatiemaatschappij, etc.

Het verdwijnen van de WSF-functie is bovendien vooral zeer nadelig voor bibliotheekgebruikers buiten de Randstad. Het betekent immers dat inwoners van Friesland, Drente Overijsel, een groot deel van Gelderland, Zeeland, en Midden- en Zuid-Limburg verstoken zijn van wetenschappelijke collecties op althans de alfa- en gammagebieden. Zij zullen soms meer dan honderd kilometer moeten reizen naar een der UB's, - die overigens al hebben aangekondigd de taken van de WSF-bibliotheken niet te kunnen overnemen. Het aanvragen van werken via het Interbibliothecair Leenverkeer zal evenmin een oplossing bieden: de collectievorming van de huidige WSF-bibliotheken stopt immers en de aanvraagdruk bij UB's zal zo sterk toenemen, dat het maanden kan duren voor een aangevraagd werk arriveert. (Een en ander nog afgezien van de sterk gestegen kosten voor zo'n aanvrage, - in Maastricht 5 gulden per publikatie).

Wetenschappelijke collecties verheugen zich helaas niet in de belangstelling van de politiek, en zeker niet van de provinciale en gemeentelijke politiek. De provincie Limburg stopte haar subsidie aan de wetenschappelijke afdeling van de Stadsbibliotheek Maastricht enige jaren geleden, en de gemeente dreigt haar te volgen. Het is te hopen dat althans de landelijke politiek zich aangesproken voelt door het terechte argument dat het afsluiten van de wetenschappelijke collectievorming pure kapitaalvernietiging betekent (een afgebroken collectie is als een gebroken vaas, - ook al herstel je haar, ze krijgt haar waarde nooit terug) en dat het wegbezuinigen van de relatief weinige zes miljoen voor een intensief gebruikt informatiekanaal 'pennywise and pound-foolish' is.