George Bush: kampen in Noord-Irak

Gedeelten uit de toespraak van de Amerikaanse president Bush over de situatie van de Iraakse vluchtelingen, zoals gisteren uitgesproken bij het begin van zijn persconferentie:

Elf dagen geleden, op 5 april, kondigde ik aan dat de Verenigde Staten zouden beginnen met wat weldra de grootste Amerikaanse hulpinspanning uit de moderne krijgsgeschiedenis werd. (...) Binnen 48 uur heeft onze operatie grote hoeveelheden voedsel, water, kleding, tenten, dekens en medicijnen naar de Koerden in het noorden van Irak en het zuiden van Turkije gebracht.

De omvang van deze hulpinspanning mag dan zonder weerga zijn, feit blijft dat de omvang van het probleem nog groter is.(...) Het is daarom dat ik vanmiddag een uitgebreide, een enorm uitgebreide en meer ambitieuze hulpinspanning aankondig. De aanpak is buitengewoon eenvoudig. Nu we er niet in slagen voldoende voedsel, medicijnen, kleding en onderdak te krijgen bij de Koerden die nu in de bergen langs de Turks-Iraakse grens zitten, moeten we de Koerden aanmoedigen naar gebieden in Noord-Irak te gaan, waar de geografische situatie een grootschalige hulpoperatie vergemakkelijkt in plaats van bemoeilijkt.

In overeenstemming met resolutie 688 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en in nauwe samenwerking met de Verenigde Naties en andere humanitaire organisaties en onze Europese bondgenoten, heb ik de Amerikaanse strijdkrachten opdracht gegeven onmiddellijk te beginnen met het opzetten van kampen in Noord-Irak, waar hulpgoederen in grote hoeveelheden aan deze vluchtelingen beschikbaar kunnen worden gesteld en op een ordelijke wijze kunnen worden verdeeld.

Ik kan me heel goed voorstellen dat veel Koerden angst hebben voor hun veiligheid als ze naar Irak terugkeren, maar laat mij hen verzekeren dat op deze tijdelijke plaatsen afdoende veiligheidsmaatregelen zullen worden genomen door Amerikaanse, Britse en Franse grondtroepen, nogmaals in overeenstemming met resolutie 688. (...) Ik wil beklemtonen dat deze nieuwe poging, ondanks de schaal en de omvang, niet bedoeld is als een permanente oplossing voor de Koerden.

Integendeel, het is een tussenmaatregel die genomen is om aan de onmiddellijke humanitaire noden tegemoet te komen. (...) Telkens heb ik weer gezegd dat de Verenigde Staten niet militair zullen intervenieren in de interne aangelegenheden van Irak en niet het risico willen lopen in een Vietnam-achtig moeras terecht te komen.

Dat blijft zo. Ook zullen we geen bezettende macht worden met Amerikaanse militairen die door de straten van Bagdad patrouilleren.

We willen het bestuur en de beveiliging van deze plaatsen zo snel mogelijk overdragen aan de Verenigde Naties. (..)