BIRGIT BREUEL; Gedecideerd maar minder behoedzaam

Gedecideerd is Birgit Breuel, maar politiek-psychologisch niet steeds heel behoedzaam. Haar moed om zonodig onpopulaire beslissingen te nemen staat vast. En dus is de nieuwe, 53-jarige, chef van het Treuhand-instituut, niet overal populair, zeker niet in de vroegere DDR. En ook niet bij de SPD, die haar openlijk kritiseert wegens gebrek aan ervaring in het bedrijfsleven (en intern betreurt dat zij niet, zoals haar voorganger Detlev Karsten Rohwedder, lid van de SPD is).

De CDU-politica, die afgelopen weekeinde unaniem door de raad van toezicht is gekozen als opvolgster van de Paasmaandag vermoorde Treuhand-topman Rohwedder, staat bekend als een nogal rechtlijnig aanhangster van de markteconomie. En dus als een tegenstandster van subsidiering van (Oostduitse) bedrijven die geen overlevingskans hebben en eigenlijk ook als voorstandster van privatisering boven sanering van vroegere DDR-staatsbedrijven.

Mevrouw Breuel was bij de Treuhand feitelijk al eerste plaatsvervanger van Rohwedder, al werd die positie formeel bekleed door de gewezen DDR-minister Gunter Halm. Zij zorgde voor de oprichting en opbouw van de vijftien filialen van het instituut, vertegenwoordigde de Treuhand naar buiten en ontwierp met Rohwedder de strategie voor het sanerings- en privatiseringswerk.

Juist nu de snelle economische neergang en de dramatisch oplopende werkloosheid in Oost-Duitsland het beeld bepalen - enerzijds waarschuwen velen voor de sociale risico's van ongeremde economische logica, en anderzijds neemt de politieke druk toe om meer tempo te maken bij de sanering-privatisering van de gewezen Oostduitse staatsbedrijven -, wacht mevrouw Breuel een kolossale taak.

Daarbij komt dat het in Duitsland inmiddels een publiek geheim is dat zij niet de eerste keus is van kanselier Kohl en minister Waigel (financien), die de leiding van de Treuhand liever weer in handen van een topindustrieel hadden gelegd (de namen van Edzard Reuter, chef Daimler-Benz, en van Siemens-directeur Karl-Heinz Kaske gingen de afgelopen dagen door het geruchten-circuit). Hoe dat zij, de bedoeling is dat mevrouw Breuel binnenkort een gerenommeerde industrieel als rechterhand krijgt.

De nieuwe Treuhand-chef verloor onlangs een van haar drie volwassen zoons. Zij is in 1937 als dochter van de Hamburgse bankier Alwin Munchmeyer geboren. Na de middelbare school en een leertijd bij vaders bank studeerde zij economie en politieke wetenschappen in Geneve, Oxford en Hamburg. Daarna deed zij economisch onderzoekswerk in New York en in haar geboortestad, waar zij in 1970 in het stedelijk parlement kwam. Van 1978 tot 1990 was zij minister van economische zaken en minister van financien in Nedersachsen, de deelstaat waar haar partijgenoot premier Albrecht regeerde. Haar daadkracht leverde haar in die jaren de titel “beste man in Albrechts kabinet” op.

Veelzeggende titel van een van haar boeken: “Een boterham krijgt men niet voor niets”.

Nadat Albrechts coalitie (CDU-FDP) vorig jaar de verkiezingen had verloren, en mevrouw Breuel daarmee haar ministerspost in de deelstaat-hoofdstad Hannover, polste kanselier Kohl haar voor de Treuhand. Zij weigerde eerst, omdat zij zich als geprofileerd politicus niet geschikt achtte, maar ging ten slotte akkoord met een functie vlak onder de top. Nu, minder dan een jaar later, moet zij zelfs leiding gaan geven aan wat in Duitsland heet “de grootste onderneming ter wereld”.