Tapscott houdt zijn jongens aan het werk

Concert: Kwartet van pianist Horace Tapscott met Michael Session (saxofoons), Christian Lachotta (contrabas) en George Buckner (slagwerk). Gehoord: 12-4 BIMhuis Amsterdam. Verder te horen: 13-4 Gele Zaal Gent, 15-4 Wilhelmina Eindhoven.

“We hebben dertien uur op de grote weg gezeten”, vertelde Horace Tapscott gisteravond toen hij de titel van een stuk even kwijt was.

Het leek op een zelfverwijt, maar gebrek aan betrokkenheid was wel het laatste waar men Tapscott en de zijnen van kon betichten. De groep had net vijf kwartier met grote inzet gespeeld en was hard aan een pauze toe.

Jonge musici moet je vooral flink aan het werk zetten, dat lijkt de filosofie van de 57-jarige Tapscott, die al decennia lang bezig is met het opkweken van talent. Roem en rijkdom heeft het hem nooit gebracht maar het houdt hem wel jong en slank. En energiek, zo bleek in het BIM-huis waar Tapscott voor alles indruk maakte door zijn inspirerende initiatieven. Van subtiliteit lijkt hij niets te moeten hebben. Hard en hoekig houdt hij zijn 'jongens' aan het werk, als een stoker op een ouderwetse stoomtrein.

Dat zijn musici nog in de luiers lagen toen John Coltrane overleed (1967), lijkt geen bezwaar om eens flink op de modale toer te gaan.

Dit alles tot groot genoegen van saxofonist Michael Session die speelt alsof hij per noot wordt betaald en slagwerker George Buckner, een vitale kruising van Elvin Jones en Tonu Williams. Bassist Christian Lachotta zorgt voor de moddervette ostinato's die in dit genre onontbeerlijk zijn, daarbij ondersteund door de leider die de voortgang met genoegen gadeslaat. En waarom ook niet, want als het eenmaal loopt, kan hij spelen wat God hem ingeeft. Brokkelige bebop-lijnen a la Elmo Hope, keiharde clusters volgens het evangelie van Cecil Taylor tot citaten uit bekende standards toe.

Dat veel niet altijd beter is dan weinig, blijkt uit de behandeling van bekende stukken zoals bijvoorbeeld Bakai van componist Cal Massey.

Voltooide John Coltrane dit stuk in 1957 in nog geen negen minuten, de groep van Tapscott heeft er twintig voor nodig. Voor de twintigers in zijn groep is deze krachtsport ongetwijfeld een uitdaging, Tapscott zelf zou misschien wat zuiniger met zijn krachten moeten omspringen.